QUO VADIS? Młoda Polonia buduje swoją przyszłość

Polacy w Kanadzie Series czer 18, 2012 at 2:58 pm

Przez parę ostatnich lat młoda Polonia w Kanadzie uczestniczyła w różnych programach liderów takich jak Quo Vadis (QV), Poland in the Rockies (PitR) i Szkoła Liderów Polonijnych (SLP) w Polsce. Dzięki nim młodzi uczestnicy stali się bardziej aktywni w swoich lokalnych środowiskach i nauczyli się wartości pochodzące z bogatych polskich tradycji.

W 2009 roku Polacy zamieszkujący w Kanadzie zebrali się razem w Ottawie na pierwszą konferencję liderów “Quo Vadis” (QV). Celem tej konferencji było spotkanie młodych ludzi którzy dzielili się swoją wiedzą i doświadczeniem z Polonią. Wiele osób uczestniczyło w tej konferencji, która odniosła wielki sukces. W pewny sposób promowała Polsko-Kanadyjskich liderów, których celem było wspólne spotkania i wspólna wiedza na temat Polski. Pierwsza konferencja odbyła się w Ottawie, rok póżniej w Windsor, a następna w Toronto z zaproszonymi gośćmi z różnych stron świata. Polscy studenci i profesjonaliści organizują QV 4, który odbędzie się w dwóch miastach pólnocnej Ameryki, w Calgary, Kanada (17-19 sierpnia) oraz w Chicago, Stany Zjednoczone (24-26 sierpnia) tego roku. Młodzi ludzie organizują i koordynują prace związane z konferencją w swoich środowiskach, ale pytanie ciągle pozostaje, czy QV jest przyszłością w życiu Polonii?

Z perspektywy czasu i wieloletniej mojej działalności na rzecz Polonii zauważyłam, czytając różne dokumenty i rozmawiając z indywidualnymi osobami, że staramy się odpowiedzieć na pytanie, jaka może być przyszłość młodego pokolenia Polonii?

Przedstawię teraz fakty odnośnie przyszłości Polonii w Kanadzie.

Uczestniczyłam w Quo Vadis 2 (2010), oraz w Pierwszej Szkole Liderów Polonijnych (2009) a także w Poland in the Rockies (2010). Generalnie rozumiem jak młodzi działają, co chcą osiągnąć przez swoją działalność, jakie mają cele, a czego nie mogą zrealizować. Poprzez uczestniczenie w konferencjach i warsztatach zespołowych nauczyliśmy się jak pracować a także jak ważne jest środowisko polonijne. Młodzi ludzie z Kanady, Stanów Zjednoczonych i Europy doszli do wniosku, że tylko razem mogą osiągnąć wspólne cele a w szczególności dbać o Polskie dziedzictwo kulturowe poprzez działalność na rzecz naszego środowiska. Pamiętam jak wszyscy słuchali uważnie Pana Walter Perchal w czasie jego wykładu w Windsor. Utkwiło mnie w pamięci zdanie: “Jeśli jest ważne to dla ciebie, zaznacz to… jeśli nic nie zrobisz, niczego nie rozwiążesz w swoim środowisku na tle Kanadyjskiej mozaiki. Zacznij od siebie”. Od tego momentu, zauważyłam dookoła wśród słuchaczy takich jak ja, zmianę nastroju, na bardziej optymistyczny, entuzjastyczny i pobudzający do działania w grupach. Zaczęliśmy rozmawiać, planować, jak możemy zmienić nasze stereotypy Polsko-Kanadyjskiego życia. Wykształceni młodzi ludzie, a także studenci z Polskim pochodzeniem przysłuchiwali się wypowiedziom takich osób jak: Andrzej Garlicki, Jesse Flis, Jerzy Barycki, oraz Ambasador Zenon Kosiniaj-Kamysz w Ottawie.

Kamil Mróz dał początek QV, nastepnie razem z Anią Barycką, Magdaleną Sułżycką i Arturem Zdziechowskim zaczeli organizować pierwszą konferencje QV i od tego momentu odbywa się ona co roku. Wielkim sukcesem mogą się pochwalić Kamil Mróz i Ania Barycka którzy zorganizowali po raz drugi QV z nowymi uczestnikami chętnymi do współpracy. Trzecią konferencję koordynowali Marcin Grzadka i Natalia Kusendova. Wyżej wymienieni młodzi ludzie zasłużyli na uznanie za pracę i za oddanie na rzecz Polonii. Odnieśli wielki sukces, chociaż wiązało to się z wolnym czasem który przeznaczyli na przegotywanie tej konferencji, która jest jedną z największych konferencji w Północnej Ameryce. Współpracowali ścisle ze swoją grupą organizatorόw, aby osiągnąć sukces i kontynuację wspόlnego działania w przyszłości. Z mojego punktu widzenia, mogę stwierdzić że uczestnictwo w konferencji zachęciło mnie do pracy na rzecz Polonii a także pokazało wizję na przyszłość. Poznałam tam wielu interesujących ludzi, którzy podobnie jak ja, mieli i mają wspólny cel, dobro Polonii.

Każda konferencja: QV, PitR, i SLP ma inne założenia i tematy ale jeden cel- wspólnota Polonii. Organizowane były przez różne organizacje i stowarzyszenia od młodych profesjonalistów YPCPA, do studentów (Uniwersytet w Windsor). Było duże zainteresowanie w uczestnictwie, ale ze zwględu na małą ilość miejsc nie wszyscy się dostali. Nie wszystkie te konferecje odbywają się co roku. Osobiście, uczestniczyłam w QV2, PitR, i SLP, gdzie pogłębiłam swoją wiedzę o historii i kulturze Polski i bardziej zrozumiałam jak ważne jest być czynnym uczestnikiem w życiu Polonii. Każda konferencja daje możliwości poznania się, wymiany poglądόw, a jednoczesnie pozwala budować podwaliny pod silniejszą, aktywniejszą Polonię na całym świecie.

Uczestniczyłam też w programie edukacyjnym dla osób z Północnej Ameryki “Poland in the Rockies”, organizowanym przez Tony Muszynski i Irenę Tomaszewski. Moje doświadczenia intelektualne poglębiły moją wiedzę, a także pokazały jak można ciekawie uczyć młodych ludzi polskiej historii, kultury i literatury. Wybrano piękne miejsce na ten program w Górych Skalistych, gdzie mieliśmy spotkania, ogniska, muzykę, pływanie i wszelkiego innego rodzaju zajęcia na powietrzu. Mamy nowych przyjaciół na całe życie, a także nasi profesorowie poznali nas lepiej. Program był bardzo interesujący, a głównym atutem było zaproszenie takich gości jak Norman Davies, Alex Storożyski i Tamara Trojanowska. Program został wsparty finansowo przez różne organizacje, biznesy, a także przez Senat Rzeczpospolitej Polski.

Pierwsza Polska Szkoła Liderów Polonijnych trwała dwa tygodnie w Polsce. Były to intensywne spotkania, które budowały aktywność obywatelską, przywództwo a także pobudzały do działań na rzecz wspólnego dobra. Uczestnicy, a przyszli liderzy, kształtowali swoje postawy przez kontakty z Polskim i Kanadyjskim rządem. Głównym inicjatorem tej szkoły liderów jest Profesor z Oxfordu, Zbigniew Pełczyński, a sponsorem był Senat Polski. W Krakowie, Warszawie i Gdańsku odbywały się różne spotkania z osobami świata politycznego, religijnego i społecznego. Mogliśmy spoktać się z Eminencją Kardynałem Dziwiszem, z Marszałkiem Senatu RP Bogdanem Borusewiczem, z Prezydentem RP Lechem Wałęsą i wieloma innymi. Różnego rodzaju warsztaty techniczne, językowe, polityczne rozwijały nasz tok myślenia i przygotowywały do przyszłego działania na rzecz Polonii. Należy podkreślić, że absolwentami 2009 roku tej szkoły byli późniejsi organizatorzy Quo Vadis: Kamila Mróz, Ania Barycka, Marcin Grządka i Agnes Ptasznik.

Quo Vadis jest trzydniową konferencją organizowaną przez Polskich studentów i profesjonalistów. Zapotrzebowanie na tego typu spoktania jest bardzo duże, tak więc w tym roku odbędą się dwie konferencje w sierpniu. Głównym tematem pierwszej konferencji był polsko-kanadyjski młodzieżowy “leadership challenge.” W różnych grupach omawiano jak zorganizować krajową konferencje, w jaki sposób zachęcić młodych do uczestnictwa a także poruszano jak ważna jest współpraca z mediami. Następne QV poruszało budowanie mostów pomiędzy młodym a starszym pokoleniem a także kreowanie przyszłych liderów poprzez światowe kongresy. Na trzeciej konferencji QV tematem był jak odnieść sukces. Uczestnicy mogli brać udział w różnych warsztatach, gdzie pokazywano jak międzynarodowe grupy z innych kultur współpracują razem, a także w jaki sposób zbierać fundusze. Zawsze mogliśmy liczyć na pomoc przedstawicieli Polskiej Ambasady w Ottawie, Kanadyjskiej w Warszawie i Konsulatu Generalnego w Toronto. Rząd kanadyjski i Senat Rzeczpospolitej Polski (sponsorzy delegatów z Polski) to główni sponsorzy konferencji. Warto wspomnieć, że konferencje QV odbywały się na Uniwersytetach w Ottawie (Dr. Richard Sokoloski), Windsor (Dr. Frank Simpson), Toronto (Dr. Tamara Trojanowska) i tam organizatorzy uzyskali wszechstronną pomoc. Wszyscy czekamy z niecierpliwością co Calgary (Natalia Dmuchowska – główny organizator) i Chicago (Agnes Ptasznik i Joanna Kosoń – główne organizatorki) nam zaoferują. Więcej informacji można znlaeżć na stronie internetowej: http://quovadiscalgary2012.com, http://www.quovadischicago2012.com

Te konferencje inspirują Polską młodzież, aby zaczynali nowe formy działalności i organizacji w Kanadzie i za granicą. Na przykład, the Young Polish Professionals Association (YPCPA) była założona po QV1 i zaczeły się tworzyć nowe organizacje w Kanadzie i w USA. Polska Inicjatywa Studentów w Kanadzie (PISK) powstała w Toronto a objęła w swoim zasięgiem 16 uniwersytetów w Kanadzie. To tylko kilka przykładów jak te młode organizacje się rozwijają i budują silną przyszłość Polonii.

W tym roku powstał nowy program, “Iskra”, dyrektorami są Paul Sułżycki i Magda Sułżycki. Współpracują razem z Moniką Wyrzykowską (Toronto), Kasią Rydel (Ottawa) i z Marcinem Weryk (London) a także z innymi studentami i młodymi ludźmi już pracującymi. Odwiedzają sobotnie szkoły średnie gdzie omawiają perspektywy przynalezności do polskich organizacji. Zachęcają do pracy na rzecz Polonii i do aktywnego udziału w jej poczynaniach. Można było zauważyć duże zainteresowanie ze strony uczniów szkół średnich, nie widać było żadnych różnic pomiędzy starszą, bardziej doświadczoną młodzieżą a tą młodszą. Patrzą w przyszlość optymistycznie bo widzą szanse dla siebie. Cieszą sie, że starsi dzielą się swoją wiedzą, są otwarci na nowe pomysły i inicjatywy.

Ogólnie, te wszystkie programy są potrzebne do wspierania Polonii. W wielokulturowym państwie jakim jest Kanada programy polskie będą owocowały w przyszłości, a także kreowały nowych liderów polskich środowisk na całą Północną Amerykę. Nie tylko w Kanadzie są potrzebne takie programy, ale także w całej Ameryce, Europie i w innych częściach świata, gdzie tylko istnieje Polonia. Wiemy, że w Europie i na innych kontynentach jest zainteresowanie organizowaniem konferencji podobnych do QV.

Młodzi potrzebują wsparcia i poparcia w swoich poczynaniach ze strony starszej generacji polonijnej. Bez silnej społeczności polskiej, bez tradycji i religii możemy stracić swoją polską osobowść nie tylko w Kanadzie, ale także w innych stronach świata. Jako jedna z największych grup etnicznych w Kanadzie, aby wzmacniać się i rozrastać, musimy kontynuować polskie tradycje, organizować się, promować organizacje i kluby mające na celu dobro Polonii. Jesteśmy wdzięczni za te programy i chcemy, żeby były kontynuowane dla naszych następnych pokoleń Polonii.

Z naszymi zdolnościami i wykształceniem, może powinniśmy być więcej aktywni na scenie politycznej. Na przykład, niektórzy z nas mogą ubiegać się o pozycje polityczne w różynch dziedzinach pracy rządowej lub poza rządowej. Podziwiam ludzi, którzy pomagają młodym ludziom zachować polską tozsamość. Dzięki nim możemy budować silniejszą i zdrowszą Polonię w Kanadzie i poza nią.

Kamila Podbielski

Trzeci Rok Studiów Prawniczych na Uniwersytecie w Windsor

Prezydent Students’ Law Society

Trzecia nagroda na wypracowanie (Quo Vadis 2): “The Clock is Ticking: Bridging the Gap Between Young and Elder Polonia” http://www.cosmopolitanreview.com/articles/34-other/257-the-clock-is-ticking-bridging-the-gap-between-young-and-elder-polonia