Employment Insurance – ubezpieczenie od bezrobocia

Poradnik Series sty 7, 2013 at 4:44 am

zz bezrobocie2W 2014 roku federalne Ministerstwo Finansów zapowiedziało zmniejszenie składek potrącanych na fundusz świadczeń z tytułu bezrobocia (Employment Insurance premiums).

Podatek potrącany na EI z wypłat pracowników zatrudnionych na etacie zostanie zmniejszony o 15%, co pozwoli zaoszczędzić pracodawcom ponad 550 mln dol. w skali globalnej na przestrzeni kolejnych dwóch lat.

Stawka podstawowa ulegnie obniżeniu do $1.60 za każde $100 zarobione w roku 2015 i 2016, w porównaniu z dzisiejszą stawką, która wynosi $1.88.

Jak na razie, pracujący Kanadyjczycy, zarabiający przynajmniej $47,400 rocznie płacą w $891.12 w składkach na EI (czyli o $51.50 drożej niż wcześniej). Pracodawcy ze swej strony płacą $1,247.57 za poszczególnego pracownika (o $71.61 więcej).

Dla osób zarabiających powyżej $51,000 rocznie składka CPP wynosi o $49.50 czyli do kwoty $2,356.20. Równowartość tej kwoty płaci pracodawca.

Ostatnia zmiana w przepisach dotyczących EI miała miejsce w roku 2013.

Wcześniej rząd zainwestował 7,2 miliona dolarów na kontrolę osób korzystających z zasiłku, aby sprawdzić czy autentycznie i aktywnie poszukują pracy.

zz eiTrzy kategorie bezrobotnych

W Kanadzie istnieją trzy kategorie bezrobotnych, na podstawie ich sposobu korzystania z zasiłku w poprzednich latach. W zależności od kategorii, w której się znajdą, bezrobotni mają do swojej dyspozycji krótszy lub dłuższy okres czasu na poszukiwanie nowej pracy. Po tym okresie zostaną zmuszeni zaakceptować pracę, za którą otrzymają wynagrodzenie niższe niż stawka wyjściowa (od 70% do 90%).

Wyjściowa stawka to ta, którą dana osoba otrzymywała w pracy wykonywanej najdłużej podczas 52 tygodni poprzedzających okres świadczeń.

Pracownicy sezonowi są zmuszeni zaakceptować inną pracę nawet z wynagrodzeniem niższym o 70%, od poprzedniego wynagrodzenia i miejscem pracy odległym o godzinę jazdy, w przeciwnym razie zostaną pozbawieni świadczeń EI.

Bezrobotny, który wcześniej pracował w miejscu bardziej odległym niż godzina jazdy w jedna stronę, może zostać zmuszonym do zakceptowania tego nowego standardu podczas poszukiwania nowej pracy.

Ponadto, wydatki związane z podjęciem nowej pracy, nie będą traktowane jako podstawa do odmowy jej przyjęcia.

W roku 20123 nastąpiła zmiana definicji “właściwego zatrudnienia” oraz “rozsądnej metody poszukiwania pracy”. Zgodnie z nowymi wytycznymi przy ocenie zdolności w uzyskaniu pracy osoby pobierającej świadczenia, są brane pod uwagę takie czynniki jak: rodzaj pracy, wysokość wynagrodzenia, czas przejazdu do pracy, warunki pracy, godziny, w jakich praca się odbywa oraz sytuacji osobistej osoby pobierającej świadczenia.

To właśnie te kryteria mają pomóc w zakwalifikowaniu bezrobotnego jednej z trzech kategorii:

1. Bezrobotnych długoterminowo – to ci, którzy zapłacili co najmniej 30% rocznych składek maksymalnych na EI w ciągu co najmniej 7 z ostatnich 10 lat, (a także ci, którzy w ostatnich 5 latach pobierali zasiłki dla rybaków przez 35 tygodni lub mniej).

2. Bezrobotni, którzy często korzystają ze świadczeń EI – to ci, którzy w ostatnich 5 latach ubiegali się o zasiłek trzy lub więcej razy, pobierający świadczenia okresowo, pobierający świadczenia dla rybaków, a także ci, którzy w ostatnich 5 latach przebywali na bezrobociu więcej niż 60 tygodni.

3. Bezrobotni okazjonalnie – to wszyscy pozostali.

Niedawno uchwalona ustawa C-44 ma pomóc rodzinom w potrzebie i dać rodzicom przebywającym na bezrobociu dostęp do świadczenia z tytułu choroby dziecka, a rodzicom dzieci cierpiących na poważne i przewlekłe choroby, które wymagają bezustannej opieki, dostęp do nowo stworzonego świadczenia EI. Weszły też w życie bardzo korzystne przepisy dotyczące świadczeń EI dla rodziców przewlekle chorych dzieci wymagających stałej opieki.

zz bezrobocieInne, mniejsze zmiany to m.in.:

- Poprawa sposobu obliczania świadczeń z tytułu ubezpieczenia od bezrobocia

- Podwyżka składki ubezpieczenia EI o 5% rocznie aż do chwili, gdy budżet EI zostanie zrównoważony

- Podwyższenie o 1000 dolarów zachęty dla pracodawców, jeżeli zatrudnią bezrobotnego.

- Wprowadzenie pilotażowego programu “Jestem na bezrobociu i pracuję”.

Sprawdź TUTAJ (na stronie rządowej): – jak składać podanie o EI oraz inne benefity.

Formularze podaniowe ściągaj TUTAJ.

 

Konflikt miejscowych z przyjezdnymi

W roku 2013 ówczesny minister imigracji Jason Kenney rozpoczął wprowadzanie zmian w systemie zatrudniania pracowników spoza granic Kanady. Od tej pory nie mogą oni pracować za niższą stawkę niż ich kanadyjscy koledzy. Zmianę tę spowodowała praktyka wielu przedsiębiorców, którzy sprowadzali tańszą siłę roboczą z zagranicy na miejsce zwalnianych z pracy Kanadyjczyków. Praktyka ta zdobyła ogólnokrajowy rozgłos za sprawą Royal Banku, który zwolnił 60 swoich długoletnich pracowników, by zastąpić ich tańszymi importowanymi z Indii. Praktyka ta oburzyła opinię publiczną ale decyzja ministra spowodowała gwałtowny sprzeciw przedsiębiorców, którzy korzystali na tanich, tymczasowych pracownikach zagranicznych. Kanadyjska Izba Gospodarcza wydała nawet oświadczenie, w którym stwierdziła, że nowe przepisy szkodzą kanadyjskim przedsiębiorstwom.

Minister nie poprzestał na wymogu wyrównania zarobków obu grup pracowników. Zlikwidował też przyspieszoną procedura uzyskiwania pozwoleń na pracę obcokrajowców. Obie zmiany są częścią szerszej zmiany polityki imigracyjnej, która ma na celu dostosowanie polityki imigracyjnej do potrzeb kanadyjskiego rynku pracy.

Stopa bezrobocia

Z danych opublikowanych w końcu roku 2014 przez Statistics Canada wynika, że stopa bezrobocia wynosi w Kanadzie 6,8 procent i jest najniższa od grudnia 2008 roku.

Większość nowych miejsc pracy została utworzona w Albercie, Saskatchewan, Ontario i Nowej Funlandii i Nowej Szkocji. W innych prowincjach nastąpiły niewielkie zmiany. Najwięcej nowych miejsc pracy przybyło w Ontario – 24700. Stopa bezrobocia w prowincji obniżyła się do 7,1%.

Nowy Brunszwik jest jedyną prowincją, która zanotowała spadek zatrudnienia i wzrost stopy bezrobocia o 0,9 punktu procentowego do 9,6%.

W większości krajów europejskich sukcesem jest, gdy bezrobocie nie przekracza 10%, a w kilku krajach sięga nawet 24%, gdy stopa bezrobocia poniżej 7% graniczy z cudem.

Chciałoby się jednak, by pracy było znacznie więcej. Najlepiej gdyby stopa bezrobocia w Kanadzie była taka jak w Austrii – 4,3%. I tu ciekawostka – najmniejsze bezrobocie, a raczej jego brak jest w państwie Watykan i wynosi ono 0%.

W Kanadzie najwięcej miejsc pracy przybyło w gastronomii, opiece zdrowotnej, pomocy społecznej, budownictwie, zasobach naturalnych, finansach, ubezpieczeniu i handlu nieruchomościami. Z drugiej strony nastąpił znaczny spadek zatrudnienia w usługach edukacyjnych.

Z najnowszych raportów wynika, że wciąż młodym Kanadyjczykom w wieku od 15 do 24 lat trudno znaleźć pracę. W tym przedziale wiekowym bezrobocie wynosi 13,5%.

Na rynku pracy jest troszkę gorzej. Statistics Canada podaje, że o jedno miejsce pracy stara się 6,5% bezrobotnych. Ale z kolei, gdy popatrzeć na ilość oferowanych miejsc pracy w skali rocznej, to widać poprawę.