10 rocznica pierwszego ślubu gejowskiego

Historia Kanady Kanada Series czer 12, 2013 at 2:05 pm
Leshner i Stark są ze sobą od 32 lat, od 10 jako pierwsza, legalna w Kanadzie para małżeńska tej samej płci.

Leshner i Stark są ze sobą od 32 lat, od 10 jako pierwsza, legalna w Kanadzie para małżeńska tej samej płci.

Równo 10 lat temu pierwszy legalny związek małżeński w Kanadzie zawarli dwaj mężczyźni – Michael Leshner i Michael Stark.

Określani wówczas tylko imionami, jako „Michaelowie“ stanęli na krótkiej cywilnej ceremonii w zaledwie kilka godzin po tym, jak Ontaryjski Sąd Apelacyjny uznał 10 czerwca 2013, że dotychczasowa definicja małżeństwa jest niezgodna z konstytucją.

W ślad Ontario poszły wkrótce inne prowincje Kanady, a dwa lata później rząd federalny zalegalizował małżeństwa osobników tej samej płci nową ustawą o cywilmych związkach małżeńskich.

Nie tylko Kanada zniosła warunek odmienności płci osób wstępujących w związek małżeński, dopuszczając tym samym do małżeństw pary tej samej płci. Neutralną płciowo definicję małżeństwa przyjęto m.in. w: Holandii (pierwszy kraj na świecie, 2001 r.), Belgii, Hiszpanii, RPA, Norwegii, Szwecji, Portugalii, Argentynie, Izraelu, Danii, Brazylii, Francji, Nowej Zelandii, Meksyku oraz w 13 stanach USA. W stanie Kalifornia małżeństwa osób tej samej płci były legalne w 2008 roku; obecnie instytucja ta jest zawieszona.

W lipcu 2003 roku jednym z pierwszych gejowskich ślubów w Toronto był związek Marcelo Gomeza ze znaną osobostością telewizyjną Mathieu Chanteloisem (z lewej)

W lipcu 2003 roku jednym z pierwszych gejowskich ślubów w Toronto był związek Marcelo Gomeza ze znaną osobostością telewizyjną Mathieu Chanteloisem (z lewej)

Kontrowersje wzbudza nazywanie związku osób tej samej płci małżeństwem. W tradycyjnym ujęciu antropologicznym, którego wyrazem jest dotychczasowe prawo państwowe, m.in. w Polsce, małżeństwo jest związkiem mężczyzny i kobiety. Według anglikańskiego arcybiskupa Yorku w Wlk. Brytanii, Johna Sentamu: „Nie jest rolą państwa definiowanie czym jest małżeństwo. Zostało ono ustalone w tradycji i historii jako związek mężczyzny i kobiety i nie można tego zmieniać w ciągu jednego dnia, niezależnie od tego, jak potężną władzą się dysponuje. Arcybiskup, który aprobuje związki partnerskie osób tej samej płci, przeciwstawił się jednocześnie nazywaniu ich małżeństwem, określając to próbą zmiany języka angielskiego. W apelu do rządu brytyjskiego stwierdził, że ministrowie nie mogą poprawiać (overrule) Biblii i tradycji.

W 2010 roku Benedykt XVI nazwał małżeństwa jednopłciowe najbardziej podstępnym i największym zagrożeniem dla obecnego świata. W tym roku szef Papieskiej Rady Rodziny oświadczył: przyznajmy prawa cywilne związkom nierodzinnym. Małżeństwom tej samej płci sprzeciwiają się przywódcy judaizmu ortodoksyjnego i główne wyznania muzułmańskie

Przeciwnicy stoją na stanowisku, że związek osób tej samej płci nie spełnia wymogów małżeństwa, gdyż skierowane jest ono ze swej natury do zrodzenia i wychowania potomstwa. Według przeciwników małżeństw jednopłciowych, naturalny i optymalny rozwój dzieci na płaszczyźnie emocjonalnej, jak i społecznej, zapewnia miłość i opieka wychowawacza ojca i matki. Opinie te stoją w opozycji do stanowiska większości organizacji zrzeszających psychiatrów i psychologów, będącego wynikiem badań empirycznych.

Przeciwnicy małżeństw jednopłciowych uważają też, że dekompozycja tradycyjnego znaczenia małżeństwa w prawie może doprowadzić w przyszłości do dalszego jego rozszerzania ich znaczenia o związki poligamiczne lub poliamoryczne.

Kanada stała się czwartym krajem na świecie (po Holandii, Belgii i Hiszpanii), który zalegalizował na całym swoim terytorium małżeństwa osób tej samej płci. Legalizacja nastąpiła przez ogólnokrajowe przyjęcie aktu prawnego zwanego Civil Marriage Act. Decyzje sądów począwszy od 2003 roku już wcześniej zalegalizowały małżeństwa osób tej samej płci osobno w ośmiu z dziesięciu prowincji i jednym z trzech terytoriów Kanady. Na terenach tych mieszka około 90% kanadyjskiej populacji. Już przed ogólnokrajową legalizacja małżeństw homoseksualnych, ponad 3000 homoseksualnych par wzięło ślub na tych terenach korzystając z regionalnej legalizacji małżeństw osób tej samej płci.

Civil Marriage Act został przedstawiony przez rząd Paula Martina z Liberalnej Partii Kanady w Izbie Gmin 1 lutego 2005 roku jako Ustawa C-38 (tekst ustawy TUTAJ). Prawo to przyjęto stosunkiem głosów 158:133 w Izbie Gmin 28 czerwca 2005 roku, w Senacie stosunkiem głosów 47:21. 19 lipca tego samego roku, a następnego dnia otrzymało ono królewski podpis. 7 grudnia 2006 roku ustawa została ponownie zatwierdzona przez Izbę Gmin, która głosami 175:123 odrzuciła wysunięty przez konserwatywnych polityków wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

zz gay marriage

Najnowszy raport amerykańskiego think tanku Pew Research Center wykazuje, że świat jest ogromnie podzielony w sprawie homoseksualizmu i związków małżeńskich tej samej płci. Najnowszy raport opracowano na podstawie sondaży przeprowadzonych w 39 krajach na świecie.

Społeczeństwo USA, większości państw UE i Ameryki Łacińskiej akceptują homoseksualizm, ale w niektórych, zwłaszcza muzułmańskich krajach Afryki i Bliskiego Wschodu niemal wszyscy są mu przeciwni. Polacy są podzieleni, z przewagą tych nieakceptujących.

Potwierdza on, że w Ameryce Północnej, UE i wielu krajach Ameryki Łacińskiej ludzie akceptują homoseksualizm. Najwyższe wskaźniki akceptacji są w Hiszpanii (88 proc.), Niemczech (87 proc.), Kanadzie i Czechach (po 80 proc.), Australii (79 proc.), Francji (77 proc.) i Wielkiej Brytanii (76 proc.). W USA 60 proc. respondentów zdeklarowało, że homoseksualizm powinien być zaakceptowany przez społeczeństwo, aż o 11 pkt proc. więcej niż w 2007 roku.

Spośród dziewięciu państw europejskich, które znalazły się w raporcie, najgorzej pod tym względem wypada Rosja, gdzie 76 proc. społeczeństwa odrzuca homoseksualizm, a akceptuje go tylko 16 proc. Na drugim miejscu jest Polska – tu społeczeństwo jest niemal po równo podzielone w tej sprawie. Odsetek respondentów, którzy stwierdzili, że społeczeństwo powinno odrzucić homoseksualizm, wynosi 46 proc.; przeciwnego zdania jest 42 proc. Z raportu wynika, że w porównaniu z badaniem przeprowadzonym w 2007 roku liczba osób akceptujących homoseksualizm zmalała w Polsce o 3 punkty procentowe.

Najbardziej uderzające dane dotyczą odrzucenia homoseksualizmu w krajach zdominowanych przez muzułmanów w Afryce oraz Azji. W Nigerii, Senegalu, Ghanie, Ugandzie, Jordanii, Egipcie czy Tunezji niemal 100 proc. mieszkańców odrzuca homoseksualizm, odsetek poparcia wynosi 1-3 proc., czyli w granicach błędu statystycznego.

Autorzy raportu zauważają, że nastawienie wobec homoseksualizmu niemal nie zmieniło się w ostatnich latach poza Koreą Południową, USA i Kanadą, gdzie odsetek osób deklarujących jego akceptację wzrósł o ponad 10 punktów procentowych (w Korei Płd. nawet aż o 21 punktów procentowych).