Zbigniew Korwin-Kuczyński – ziemianin, żołnierz AK, biznesman.

Odeszli ostatnio Series wrze 16, 2013 at 3:51 pm

zz kuczynskiZ wielkim smutkiem i żalem Rodzina i Przyjaciele informują, że 11 września 2013 roku odszedł do Domu Pana, przeżywszy 95 lat, Zbigniew Korwin-Kuczyński.

Ostatnia droga. kościół św. Kazimierza, 17 września 2013

Ostatnia droga. kościół św. Kazimierza, 17 września 2013

Różaniec i wizytacja w Domu Pogrzebowym Turner i Porter przy 2357 Bloor St. West w Toronto w poniedziałek w godz. 14:00-16:00 i 18:30-20:30.

Msza świeta pogrzebowa we wtorek o godz. 10:15 w Kościele pod wezwaniem św. Kazimierza przy Roncesvalles.

 

 

 

Zbigniew Korwin-Kuczyński miał niezwykle bogaty życiorys

Zbigniew Korwin-Kuczyński, 1938 r.

Zbigniew Korwin-Kuczyński, 1938 r.

Urodził się 6 grudnia 1917 w Kopylu k. Mińska w rodzinie ziemiańskiej. Wczesne dzieciństwo spędza na wsi, w majątku rodziców pod Warszawą. W 1936 roku kończy “małą maturą”  prywatne Gimnazjum Ziemi Mazowieckiej w Warszawie. W latach 1936-39 studiuje w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.

W wojnie obronnej 1939 roku służy w 1 Pułku Ułanów Krechowieckich, a po zakończeniu kampanii wrześniowej administruje własnymi majątkami ziemskimi w woj. warszawskim. Jednocześnie od początku okupacji bierze czynny udział i pełni różne funkcje w konspiracji, jako żołnierz AK służy w oddziałach leśnych.

W 1944 roku bierze udział w Powstaniu Warszawskim, m.in. w walkach o Dworzec Gdański. Ranny w akcji, zostaje wywieziony do obozów niemieckich w Sandbostel Westertimke.

Uwolniony przez wojska brytyjskie w kwietniu 1945 zgłasza się do służby wojskowej w II Korpusie gen. Władysława Andersa we Włoszech. Służy tam w 2-giej Warszawskiej Dywizji Pancernej, w 1 Pułku Ułanów Krechowieckich (1945-47). Wraz z II Korpusem wyjeżdza do Wielkiej Brytanii (1946), gdzie zostaje zdemobilizowany, ale decyduje się na dalszą emigrację.

W Kanadzie ląduje w 1947 roku, gdzie zmuszony jest kontraktem do pracy przez 2 lata na farmie i w różnych innych miejscach.

W 1956 roku zakłada własną firmę – sklep obuwniczy Korwin Shoe Store na ulicy Roncesvalles, a w 1964 drugą – Richard’s Shoe Salon, którą prowadzi do przejścia na emeryturę w 1986 roku.

zz korwin1Od przyjazdu do Kanady Zbigniew Korwin-Kuczyński czynnie włącza się w pracę społeczną, głównie w organizacjach weterańskich. Jest nieprzerwanie (1955-1979) skarbnikiem Funduszu Inwalidzkiego Kongresu Polonii Kanadyjskiej i sekretarzem finansowym w Placówce 114 Stowarzyszenia Weteranów Armii Polskiej. Członek Zarządu KPK – Okręg Toronto.  Od założenia członek Koła nr 20 Stowarzyszenia Polskich Kombatantów i Koła Byłych Żołnierzy AK w Toronto, gdzie przez parę lat pełnił funkcję wiceprezesa tej organizacji. Wieloletni prezes Stowarzyszenia Żołnierzy i Pułku Ułanów Krechowieckich. Wieloletni członek zarządu i prezes Związku Kawalerzystów i Artylerzystów Konnych  w Północnej Ameryce. Członek Stowarzyszenia Żołnierzy II Polskiego Korpusu 8 Armii.

Korwin-Kuczyński stał się inicjatorem akcji budowy Pomnika Katyńskiego w Toronto. Później został przewodniczącym komitetu opieki nad pomnikiem  i współorganizatorem wystawy poświęconej zbrodni katyńskiej. Był również wraz z synem Chrisem (ex-radnym miasta Toronto) inicjatorem pomysłu budowy pomnika Jana Pawła II w Toronto.

Wieloletni członek i współorganizator Centralnego Komitetu Organizacji Weterańskich w Toronto. W 1990 roku przeniesiony w stopniu rotmistrza do Pospolitego Ruszenia przez Prezydenta RP.

zz korwin3Za działalność wojskową odznaczony dwukrotnie Krzyżem Walecznych, Brązowym Krzyżem Zasługi z Mieczami, trzykrotnie Medalem Wojska Polskiego, Krzyżem  za Wrzesień 1939, Krzyżem AK, odznaczeniami War Medal oraz innymi brytyjskimi medalami i Honorową Odznaką za rany.

Za pracę i działalność społeczną odznaczony dwukrotnie Złotym Krzyżem Zasługi i Srebrnym KZ, Krzyżem Miecze Hallerowskie, Kanadyjskim Centennial Medal, Krzyżem Kombatantów Francuskich, Złotym, Srebrnym i Brązowym Krzyżem Kombatantów Polskich w Kanadzie (SPK), Złoty, Srebrnym i Brązowym Medalem Skarbu RP, Złotą Odznaką Honorową Związku Inwalidów Wojennych PSZ oraz odznaką Prowincji Ontario – Volunteer Service Award of Province of Ontario, za pracę społeczną.