Wdowa po Jimie Flahertym chce zostać liderem ontaryjskich Torysów

Lokalnie Series czer 26, 2014 at 10:03 am

Christine

Po niespodziewanej porażce, jaką poniosła w ostatnich wyborach w Ontario Partia Konserwatywna, dotychczasowy jej lider, Tim Hudak, ogłosił rezygnację z przewodzenia partii.

Jako pierwsza swą kandydaturę na schedę po Hudaku zgłosiła Christine Elliott i wydaje się kandydatką trudną do pobicia.

Christine jest z wykształcenia prawnikiem, wdową po byłym ministrze finansów Jimie Flahertym, osobą, która cieszy sie w partii konserwatywnej dużą sympatią i szacunkiem. Nie owija w bawełnę, gdy mówi o tym, jak sobie wyobraża dalsze funkcjonowanie Konserwatystów w Ontario. Mówi jasno, że nie chodzi jej o to, czy partia pójdzie w lewo czy w prawo. Etykiety ideologiczne nie są ważne. Ważne jest – zdaniem Elliott odwołanie się do konserwatywnego zaplecza partii.

- Musimy odbudować partię od podstaw zaczynając od słuchania naszych członków i wsłuchując się w potrzeby i oczekiwania mieszkańców Ontario – powiedziała dziennikarzom – Trzeba po prostu zacząć działać w nowy sposób. To nie jest skomplikowane, choć też nie jest wcale takie łatwe.

Christine Elliott ze swoim zmarłym niedawno mężem, Jimem Flahertym

Christine Elliott ze swoim zmarłym niedawno mężem, Jimem Flahertym

Elliott zdaje sobie sprawę, że gdy wygra przywództwo, to czeka ją twarda, żmudna harówka. Torysi muszą stawić czoła wielu wyzwaniom.

Po pierwsze muszą znaleźć sposób na zdobycie poparcia w centrach torontońskich dużych miast. Mając poparcie tylko na ich obrzeżach, jak do tej pory nigdy nie będą mogli wygrać wyborów, bo najwięcej okręgów wyborczych znajduje się w bogatych rejonach Toronto, Ottawy i London. A tam wygrali Liberałowie.

Po drugie muszą znaleźć wśród swoich aktywistów kogoś takiego jak Jason Kenney, były minister wielokulturowości, który potrafiłby zawiązać więzi między Torysami a różnymi środowiskami etnicznymi w Ontario. Do tej pory Konserwatyści postrzegani są przez te środowiska jako reprezentanci WASP (White Anglo-Saxon Protestants – Biali Anglosascy Protestanci). Określenie WASP stało się synonimem zarozumiałych, Anglosasów, zajmujących w przeszłości najwyższe stanowiska w rządzie, bankowości i wielkim biznesie. Taki wizerunek partii odstraszał członków licznych grup etnicznych, które wywodzą się z innych kręgów kulturowych.

Po trzecie – zdaniem Christine Elliott – trzeba odpowiedzieć na potrzeby klasy średniej. Ta więź, niezwykle silna istniała w czasie Common Sense Revolution (Rewolucji Zdrowego Rozsądku), jaką lansował rząd ostatniego konserwatywnego premiera Ontario, Mike’a Harrisa, w 1995 roku.

Po czwarte – konieczna jest zmiana stosunku partii do spraw społecznych i socjalnych, które stały sie domeną NDP i Torysi muszą w swych działaniach być wiarygodni. Elliiott jest osobą, której w tych kwestiach trudno byłoby zarzucić koniunkturalizm. Każda osoba, która chce przewodzić Konserwatystom musi zdawać sobie sprawę, że stanie się obiektem ostrych ataków ze strony różnych samozwańczych adwokatów rodzin pracujących. Od czasów byłego lidera Torysów Ernie Evesa, każde nowe przywództwo partii jest atakowane za pomocą sugestywnych, często mijających się z rzeczywistością telewizyjnych spotów propagandowych.

Christine4Christine Elliott jest bardzo niewygodnym obiektem ataków tego rodzaju. Byłoby szokujące, gdyby osobie, która od lat jako prawnik i matka opóźnionego w rozwoju syna i polityk, która jest niestrudzonym orędownikiem pomocy osobom niepełnosprawnym, zarzucano niechęć i brak empatii dla problemów osób społecznie słabszych. Każdy atak byłby odebrany jako fałszywy i krzywdzący.

Christine Elliott ma wreszcie spore poparcie w swojej partii. Otwarcie popierają ją tacy działacze i posłowie jak: Norm Miller z Parry Sound-Muskoka, Bill Walker z Bruce-Grey-Owen Sound, Jeff Yurek z Elgin-Middlesex-London, Todd Smith z Prince Edward-Hastings i Michael Harris z Kitchener-Conestoga.

O terminie konwencji, która wybierze nowe kierownictwo partii, Torysi zdecydują na posiedzeniu klubu, 5 lipca. Po tym terminie Christine Elliott przybędzie konkurentów. Do wyścigu może włączyć się Lisa MacLeod z Nepean-Carleton czy Vic Fedeli z Nipissing. Mogą też dołączyć posłowie do Parlamentu Federalnego.

Kto ostatecznie zostanie liderem Torysów przekonamy się niebawem. Na pewno jedną z najpoważnieszych kandydatek jest ta, która zgłosiła się pierwsza – Christine Elliott.