NIN JIOM PEI PA KOA

Porady babci Jelonki Series sty 8, 2017 at 7:01 pm

Najpierw rozłożyła moje wnuki, potem córkę, zięcia, syna i synową. Jako, że to pazerne stworzenie – szukała nowego nosiciela. No i znalazła mnie – na początku udawała zwykłe przeziębienie, męcząc katarem i bólem głowy, ale szybko rozpanoszyła się po całym organizmie. Ból mięśni, osłabienie, uporczywy kaszel – to tylko niektóre jej osiągnięcia. Pani Grypa, nie dawała za wygraną, chcąc mnie zapewne zmusić do sięgnięcia po środki farmakologiczne, których na ogół nie używam. Przyznaję, rzadko odwiedzam gabinety lekarskie, najczęściej sięgam po sprawdzone przepisy babuni. Poszły więc w ruch: cytryny, imbir, miód, olejek z oregano, cynamon, goździki, czosnek i cebula. Po dwóch dniach poczułam się dużo lepiej, jedyne co mnie dręczyło to uporczywy kaszel. Przy okazji zakupów w chińskim sklepie, zapytałam ekspedientkę, jakie remedium stosuje w przypadku silnego kaszlu. Dziewczyna poleciła mi syrop o dziwnie brzmiącej nazwie NIN JIOM PEI PA KOA . Wierzę w chińską medycynę, postanowiłam więc spróbować tego specyfiku. O dziwo – wystarczyły dwa dni bym zapomniała o moich kaszlowych problemach! img_0462

Sprawdziłam skład syropu i poszukałam informacji o nim w  internecie.  Nin Jiom Pei Pa Koa, to wyciąg z różnych ziół, nieśplika japońskiego i miodu. Receptura na ten specyfik została opracowana wiele lat temu przez Ip Tin-See – lekarza chińskiej Dynastii Qing. Przez wieki stał się bardzo popularnym na całym świecie ze względu na swoją efektywność i przyjemny smak.  Jakie składniki zadecydowały o skuteczności Jiom Pei Pa Koa?

niesplik japonskiNieśplik japoński (Eriobotrya japonica) – to drzewo z gatunku różowatych. Syrop z jego owoców ma właściwości wykrztuśne, działa jako substancja rozpuszczająca śluz, która ponadto łagodzi podrażnienia układu pokarmowego i oddechowego.

 szachownica-1

Szachownica, korona (Fritillaria thunbergii) - roślina znana z przydomowych ogrodów. Mało kto jednak wie, że szachownice wykazują działanie przeciwkaszlowe, ściągające, łagodzące, wykrztuśne i przeciwgorączkowe.

Tuckahoe

 Wolfiporia extensa – gatunek chińskiego nadrzewnego grzyba z gatunku żagwiowatych.

pomelo

Pomarańcza olbrzymia, pomelo – w Azji Południowo-Wschodniej wywar z liści i kwiatów używa się jako środek uspokajający przy epilepsji, silnych atakach kaszlu i pląsawicy; gorący wywar z liści używa się na opuchlizny i zranienia, a sok – jako środek przeciwgorączkowy. Nasion używa się jako środka przeciw kaszlowi, dyspepsji i lumbago.

rozwar wielokwaitowy

Rozwar wielkokwiatowy (Platycodon grandiflorus) – roślina lecznicza na dalekim Wschodzie. Korzenie zawierają saponiny triterpenowe, główna substancja czynna to platykodyna D o działaniu wykrztuśnym.

pinelia

Pinelia trójlistkowa (Pinellia ternata) – surowcem zielarskim jest bulwa. W tradycyjnej medycynie chińskiej sproszkowane bulwy, zwane ban xia, uznawane są za środek o działaniu m.in przeciwbólowym, znieczulającym, antydepresyjnym, przeciwwymiotnym, przeciwzapalnym, przeciwkaszlowym, napotnym.. Stosowany jest również do wzmacniania śledziony, pozbywania się śluzu z płuc i żołądka oraz w mieszance do bezoperacyjnego usuwania kamieni żółciowych.

cytryniec-chinski (9)-600x600

Cytryniec chiński (Schisandra chinensis) – gatunek rośliny z rodziny cytryńcowatych. W stanie naturalnym występuje w górskich lasach i dolinach rzek Dalekiego Wschodu. Głównie w Rosji i Chinach. Owoce zawierają cukry, kwasy organiczne i witaminę C. Zwiększają zdolności do pracy umysłowej i fizycznej, usuwają zmęczenie, poprawiają ostrość widzenia w ciemności. Nasiona zawierają schizandrynę i schizandrol i witaminę E. Z owoców sporządza się konfitury, dżemy. Soku używa się jako dodatek smakowy do win. Z kory i liści sporządza się napar, który może zastąpić herbatę.

gurdlina

Gurdlina ogórkowata (Trichosanthes cucumerina L.) – gatunek rośliny tropikalnej, uprawiany dla owoców używanych w kuchniach azjatyckich jako warzywo oraz jako roślina ozdobna w całej strefie tropikalnej. Pochodzi z południowo-wschodniej Azji i północnej Australii. Roślina jadalna. Cieszy się dużą popularnością w kuchniach krajów Azji Południowej i Południowo-Wschodniej. Młode pędy, liście i wąsy bywają spożywane także na surowo.

podbial pospolity

Podbiał pospolity (Tussilago farfara) -  naparem z podbiału leczyli już starożytni medycy – Hipokrates, Galen i Pliniusz. Bł. Hildegarda stosowała go przy wszystkich chorobach piersiowych i jako środek wykrztuśny. Przy astmie i przewlekłym kaszlu, a także podczas zapalenia oskrzeli wdychano przez rurkę dym z korzeni tej rośliny spalanych na węglu z drzew cytrusowych. Palono też – tak jak papierosy – jej specjalnie wysuszone i zwinięte liście. Wykorzystywano podbiał do leczenia schorzeń skórnych: ran, czyraków, wrzodów, ropni, odcisków, oparzeń, pękających brodawek u kobiet karmiących oraz przy tzw. róży i uporczywych bólach głowy.

morela

Morela pospolita (Prunus armeniaca) wyciag z pestek – wewnątrz miękkiej części moreli znajduje się nasienie, czyli pestka, zwana przez niektórych morelowym migdałem lub gorzkim migdałem. Morelowe migdały zwykle pochodzą z Armenii, północnych Chin, w rejonach Himalajów i przylegającej części Azji i uważa się je za dobre źródło żelaza, potasu i fosforu, ale tak na prawdę furorę robią jako najlepsze źródło witaminy B17 znanej również jako amigdalinę.

imbir

Imbir (Zingiber Boehm) – jest jedną z tych roślin, bez których wiele narodów nie wyobraża sobie życia. Właściwości lecznicze imbiru są powszechnie wykorzystywane w Azji. Dla każdego Azjaty imbir to podstawowy dodatek do potraw i bardzo skuteczne lekarstwo na przeziębienie (herbata z imbirem), mdłości (napar z imbiru) czy bóle miesiączkowe (plastry korzenia imbiru).

lukrecja

Korzeń lukrecji (Liquiritiae radix) –  zawiera 5–14% glicyryzyny dającej smak słodkawy (jest 40 razy słodsza od cukru). Działa rozkurczowo, używany jest jako środek wykrztuśny, przeczyszczający, moczopędny. Zwiększa wydzielanie soku żołądkowego i pobudza przemianę materii, zapobiega wzdęciom oraz kolce jelitowej. Wpływa korzystnie na wydzielanie hormonów. Jest również dodatkiem do innych lekarstw dla poprawiania ich smaku. Dobre rezultaty uzyskano w leczeniu wrzodów żołądka i dwunastnicy. Przy długotrwałym stosowaniu może jednak doprowadzić do nadmiernego uwodnienia się tkanek, obrzęków i innych dolegliwości.

Mentol est

Mentol (nie mylić z metolem) – alkohol z grupy terpenów, o ostrym, przenikliwym zapachu miętowym, stosowany masowo w przemyśle kosmetycznym i pomocniczych środkach farmaceutycznych. Mentol jest wyodrębniany głównie z mięty pieprzowej i innych gatunków mięty. Jest on jednym ze składników wielu olejków eterycznych innych roślin.

miod

Miód – ma właściwości antybakteryjne – niektóre bakterie zwalcza lepiej niż antybiotyki. Wzmacnia również serce, koi nerwy, ożywia mózg, goi rany. Miód nie powinien być podawany dzieciom do 12 miesiąca życia. Spożycie występującej w miodzie bakterii Clostridium botulinum może spowodować u niemowląt (poniżej pierwszego roku życia) chorobę zwaną Botulinizmem.

Należy jednak pamiętać, że syrop Nin Jiom Pei Pa Koa określany jest jako suplement diety i jako taki powinien być traktowany. Przy poważniejszych stanach chorobowych warto skorzystać z porady lekarza.