Korzeń, co ból uśmierza

Porady babci Jelonki czer 19, 2018 at 4:23 pm

lop1Już w epoce brązu uważany był za roślinę leczniczą, opisywali go Galen, Pliniusz i Dioskorides.  Z kolei Syreniusz polecał go jako świetne lekarstwo na złamania i zwichnięcia, bo „tłuczony korzeń przykładając, ból uśmierza”. Radził również „na ugryzienie psa wściekłego jego korzeń w soli utarty wcierać, a opalony od ognia lub słońca liść utarty z białkiem przykładać”.

Łopian większy (ang. Greater burdock) miał wiele jeszcze innych zastosowań. Przeciw kamicy nerkowej pito wywar z jego nasienia, a „ropą i krwią plującym” podawano specjalny trunek z łopianu i limbowych orzeszków. W medycynie ludowej używane były wszystkie części rośliny – zarówno korzeń, jak i ziele, nasiona oraz liście. Uchodził za lek wspaniale czyszczący krew, moczopędny i żółciopędny, stosowano go przeciw reumatyzmowi i podagrze, a także przy wyrzutach skórnych, owrzodzeniach, syfilisie (wyleczył ponoć z tej niemiłej przypadłości angielskiego króla Henryka VIII, władcę wielce kochliwego), nawet przy zakażeniach oraz ukąszeniach owadów, a także jadowitych żmij, przy hemoroidach, zatruciach preparatami rtęciowymi i bólach zębów.

lop6Tradycyjnie był stosowany jako środek obniżający poziom cukru we krwi u chorych na cukrzycę. Liście często przykładano na oparzenia, jątrzące się rany i owrzodzenia, a świeży sok stosowano do obmywania przy liszajach i łuszczycy. Z korzeni łopianu i łoju wołowego sporządzano gojące maści. Nasiona wykorzystywano jako środek moczopędny i rozwalniający. Sok z pędów, liści i korzenia podawany był przeciw szkorbutowi. Łopianowym proszkiem leczono też infekcje jamy ustnej i dziąseł.lop2

Łopian większy to dwuletnia roślina, rosnąca na nieużytkach, przy drogach, na brzegach lasów i w ogródkach.  Wśród najcenniejszych substancji leczniczych łopianu wymienia się  liczne związki poliacetylenowe, niewielkie ilości olejku eterycznego, fitosterole,  liczne kwasy organiczne dość dużo substancji białkowych i inuliny (cukru zapasowego), sole mineralne (głównie związki siarki i fosforu).

Do dziś łopian uznawane jest za zioło oczyszczające, używany zarówno w Zachodniej jak i chińskiej medycynie naturalnej jako zioło odtruwające. Nasiona łopianu są używane w celu usuwania toksyn w gorączkach i infekcjach takich jak świnka, odra. Korzeń łopianu pomaga organizmowi eliminować zbyteczne produkty przemiany materii w chronicznych chorobach skóry i zapaleniu stawów. Pomaga przywrócić odpowiednią florę bakteryjną w organizmie i obniża poziom cukru we krwi. Dlatego herbatka z łopianu  szczególnie polecana jest cukrzykom.

87949049 - burdock roots on white backgroundCzęścią jadalną łopianu jest korzeń i liście, które wykorzystywane są do sałatek i zup. Korzenie natomiast, można spożywać surowe (utarte) bądź po przetworzeniu. Mają gorzkawo słodki smak, a po uprażeniu i zmieleniu udają kawę. W niektórych krajach młode korzenie używane są jako jarzyna, a także jako zastępstwo ziemniaków w zupach.