Przysmak biało-czarnych misiów

Porady babci Jelonki lip 3, 2018 at 5:57 pm

panda007Dla Chińczyków jest symbolem szczęścia i długowieczności, dla Japończyków – symbolem czystości. Potrafi przetrwać w najgorszych warunkach, nie uległ zniszczeniu nawet po zrzuceniu bomby atomowej na Hiroszimę  i Nagasaki.

Bambus jest prawdziwym rekordzistą w świecie roślin – mimo, iż jest twardy jak skała i odporny jak stal, jednocześnie jest niezwykle lekki. Dzięki niezwykłej wytrzymałości wykorzystywany jest jako materiał budowlany. Bambusowy most nad rzeką Min Jiang w prowincji Syczuan służy ludziom już ponad tysiąc lat! Z bambusa buduje się domy, wyrabia meble i wiele artykułów codziennego użytku. Ale ma on również zastosowanie w medycynie.

Pędy bambusa działają na organizm oczyszczające i moczopędnie, usuwają szkodliwe toksyny, odtruwają, to także wspaniały środek uspokajający dla dzieci.Tradycyjna medycyna chińska wykorzystuje herbatę zrobionej z liści tej najszybciej na świecie rosnącej rośliny (w ciągu doby może urosnąć nawet 1 metr), na gorączkę, dreszcze, kaszel, problemy żołądkowe lub pęcherzyka żółciowego. Bambusowa herbata smakuje słodko i lekko.

res_88330e495727062ddb2028e48a980b80_full1200px-Bamboo_RichelieuBambus to jeden z najcenniejszych skarbów, jakie oferuje nam natura. Żadna inna roślina nie posiada też tylu czynnych substancji. Dla porównania: bambus ma ich 520, żeń szeń – 240, aloes – 180, czosnek – 140. Zawiera wiele minerałów, zwłaszcza dużo krzemu, żelazo, wapń, potas, sód, jod; witaminy (w tym C), aminokwasy i enzymy. Do tego białko, tłuszcze, fruktozę. Możliwości lecznicze tej rośliny analizowane są na całym świecie, i to od wieków. Jej opis trafił już do chińskiej Księgi ziół leczniczych. W kronikach pochodzących z czasów panowania dynastii Ming opisano bambus następująco: „…jest słodki, chłodzący, gasi pragnienie, wyrównuje płyny ustrojowe, uzupełnia Qi i powinien być jedzony codziennie”. Bambus wchodzi w skład maści, mazideł, olejków, soli do kąpieli. Robi się z niego napary, wyciągi, ekstrakty, tzw. mleko bambusowe oraz sól.

Herbata bambusowa

Parzy się ją wyłącznie ze świeżych młodych listków, zbieranych zaledwie przez kilka tygodni w roku. Skutecznie uśmierza bóle głowy. Ponadto odtruwa organizm, reguluje procesy trawienne, usprawnia przemianę materii. Ma wysoką zawartość związków mineralnych, za to brak w niej kofeiny. Skutecznie gasi pragnienie, a jej aromat działa harmonizująco i odprężająco.herbata bambus

Wyciągi z liści i pędów bambusa

Zawierają aminokwasy potrzebne do biosyntezy białek w organizmie, niezbędnych naszym kościom, stawom, hormonom, mięśniom, krwi, systemowi immunologicznemu, skórze, włosom, paznokciom. Usprawniają przemianę materii, łagodzą skurcze żołądka, poprawiają ukrwienie, dobroczynnie wpływają na stan nerwów i mięśni. Ze względu na dużą zawartość cukrów złożonych regulujących wahania poziomu cukru we krwi redukują apetyt na słodycze. W chińskiej tradycyjnej medycynie wyciągi z bambusa stosuje się na uspokojenie skołatanych nerwów, do tamowania krwotoków oraz obniżania gorączki. Zewnętrznie – przy lumbago, w artretyzmie, bólach pleców, zapaleniach stawów (wciera się je w bolące miejsca). Wyciąg z młodych pędów jest składnikiem maści kojących ból. Wyciąg z młodych liści zaś ma szerokie zastosowanie przede wszystkim w kosmetyce. Wchodzi w skład szamponów oraz kremów pielęgnacyjnych, które zapewniają skórze elastyczność, wzmacniają ją.DSCN0671

Mleko bambusowe

Pozyskuje się je z liści. Łagodzi stany zapalne skóry, oczyszcza ją z bakterii. Dlatego wchodzi w skład wielu środków do pielęgnacji ciała.

Sól bambusowa

Pierwsze wzmianki dotyczące jej wykorzystania w medycynie ludowej pochodzą z księgi Dongui Bougan napisanej w roku 1613 przez Heo Junna, żyjącego w czasach koreańskiej dynastii Joseon. W tamtych czasach sól ta nie była dostępna dla prostego ludu. Jej produkcją zajmowali się mnisi w buddyjskich klasztorach i pilnie strzegli sekretu jej wytwarzania. A technologia była dość skomplikowana. Do pieca wyłożonego gliną zawierającą związki siarki wkładano rury bambusowe napełnione solą morską i rozpalano ogień. Należało pilnować, by bambus się nie zapalił, miał być jedynie „obejmowany” przez płomienie. Temperatura wewnątrz niego osiągała ponad 1000 stopni Celsjusza. Pod jej wpływem pomiędzy solą, a gliną zachodziły procesy chemiczne, dzięki którym ta pierwsza nabierała niezwykłych właściwości. Paloną dwukrotnie sól wykorzystywano do celów spożywczych, a paloną dziewięciokrotnie – w lecznictwie. W Korei Południowej nazywana była eliksirem życia. Współcześnie sól stała się przedmiotem intensywnych badań koreańskich naukowców. W roku 2009 UNESCO wpisało ją na listę światowego dziedzictwa kultury.

2-Tier-Naczynia-Kuchenne-Bambus-Statek-Parowy-Naturalne-Sk-adany-Kosz-Parowiec-Ry-u-Gotowania-WarzywBambus w kuchni

Delikatne i młode pędy bambusa większości spośród setek gatunków są jadalne. Mają włóknistą konsystencję i kremową barwę, są podobne do szparagów. Stanowią jeden z najbardziej specyficznych elementów kuchni chińskiej. Pędy wykopuje się z ziemi, następnie starannie oczyszcza. Często przyrządza się je tuż po wykopaniu. Surowy pęd należy pokroić na kawałki, następnie ugotować, usmażyć lub zamarynować. Bambus wykorzystuje się m.in. do przyrządzania zup, sałatek, sosów oraz wielu innych dań.

Chińczycy przejęli od narodów osiadłych na granicy z Wietnamem i Birmą ciekawy sposób wykorzystania bambusa – również kulinarny. Otóż, duszą ryż lub ryby w wydrążonych w środku „rurach” bambusowych, dzięki czemu zachowują one swój smak oraz soczystość. Z kolei mieszkańcy górskich regionów Chin, w środku bambusowych łodyg, transportują lub przechowują żywność.