Wieczorna gwiazda

Porady babci Jelonki sier 5, 2019 at 1:35 pm

w1Należy do nich ponad 120 gatunków, pochodzą głównie z obu Ameryk – Apacze przeżuwali ich owoce, plemiona Zuni i Gosiute upodobały sobie nasiona, a przysmakiem Czirokezów  były smażone lub ugotowane liście.

Wiesiołek dwuletni (łac. Oenothera biennis, ang. Evening-primroses) to niepozorna roślinka, rosnąca w lasach, na łąkach, polach i nieużytkach. W ludowej gwarze nadawano mu różne nazwy – nocna świeca lub wieczorna gwiazda, bowiem kwiaty wiesiołka zamknięte w ciągu dnia, otwierają się wieczorem, by pod wpływem księżycowego światła ukazać jasnożółte, fosforyzujące płatki.

Jadalne (po ugotowaniu) są młode liście, pędy, zielone strąki i korzenie, natomiast kwiaty można dodawać do sałatek.  Współcześnie, najbardziej popularnym specyfikiem na bazie wiesiołka, jest olej wytłoczony z jego nasion, które zawierają wysokowartościowe białko, sole mineralne, a także magnez, fosfor, potas, wapń, miedź, cynk i odmładzającą witaminę E.

Według profesora Ożarowskiego, wiesiołka powinni spożywać wszyscy -  dzieci, dorośli, osoby po wylewach, zawałach, kobiety w ciąży i osoby starsze, gdyż roślina ta wzmacnia cały organizm, nie powodując skutków ubocznych.

w3Stosowany regularnie: 

- wzmacnia i osłania układ nerwowy,

- wzmacnia serce i poprawia krążenie,

- oczyszcza nasiona krwionośne,

- chroni przed zawałem, udarem,

- poprawia odporność, pamięć i wzrok

- wzmacnia koncentrację, ułatwia uczenie się

w2Jest skuteczny przy leczeniu:

- łuszczycy, egzemy i trądziku

- chorób układu kostnego

- reumatyzmu i artretyzmu

- miażdżycy i nadciśnienia

- zakażeń wirusowych i bakteryjnych

- cukrzycy, choroby alkoholowej, schizofrenii a nawet stwardnienia rozsianego

- pomaga zajść w ciążę

w7Jak stosować?

Profilaktycznie – jedną łyżeczkę zmielonych nasion dodawać do potraw

Leczniczo – 1 łyżeczkę zmielonych świeżo nasion zażywać 3 razy dziennie przed posiłkiem

Wiesiołek kwitnie od czerwca od sierpnia jasnożółtymi kwiatami, owocem są torebki z brunatnymi nasionkami. Roślinę ścinamy gdy torebki nasienne są otwarte. Suszymy w temperaturze pokojowej,  z ususzonych wysypujemy maleńkie kuleczki, przechowujemy w papierowych torebkach. W razie potrzeby mielimy lub rozgniatamy w moździerzu. W związku z tym, iż tłuszcze roślinne łatwo się utleniają, a uszkodzone kwasy tłuszczowe pogłębiają stany zapalne, nasion wiesiołka nie należy mielić na zapas – zmielone można przechowywać dwa dni w lodówce.