Komentarze (2)

• Najwięcej plusów
• Najnowsze
• Najbardziej komentowane
• Ostatnio aktywne

1. CZY MAMY SUTENERA ZA PREZYDENTA? Dramat w kilku aktach, który miał rozegrać się w dyskretnej ciszy sądowych gabinetów, ku rozpaczy głównego bohatera i jego drogich mecenasów, trafi na afisz publiczny. Sąd Okręgowy w Warszawie podjął decyzję, która dla Karola Nawrockiego musi być jak zimny, bałtycki prysznic w listopadowy poranek: proces przeciwko Onetowi będzie w pełni jawny. Plan był prosty, wręcz genialny w swojej politycznej naiwności – pozwać dziennikarzy śledczych za ujawnienie rewelacji z przeszłości, a potem szybko zasunąć kotarę tajemnicy państwowej czy procesowej, aby suweren nie dowiedział się zbyt wielu pikantnych szczegółów w trakcie kampanii prezydenckiej. Pech chciał, że Temida postanowiła zdjąć opaskę z oczu i zaprosić publiczność na ten wyjątkowy seans. Przypomnijmy tło tej sopockiej sagi, która brzmi jak scenariusz

   CZY MAMY SUTENERA ZA PREZYDENTA? Dramat w kilku aktach, który miał rozegrać się w dyskretnej ciszy sądowych gabinetów, ku rozpaczy głównego bohatera i jego drogich mecenasów, trafi na afisz publiczny. Sąd Okręgowy w Warszawie podjął decyzję, która dla Karola Nawrockiego musi być jak zimny, bałtycki prysznic w listopadowy poranek: proces przeciwko Onetowi będzie w pełni jawny. Plan był prosty, wręcz genialny w swojej politycznej naiwności – pozwać dziennikarzy śledczych za ujawnienie rewelacji z przeszłości, a potem szybko zasunąć kotarę tajemnicy państwowej czy procesowej, aby suweren nie dowiedział się zbyt wielu pikantnych szczegółów w trakcie kampanii prezydenckiej. Pech chciał, że Temida postanowiła zdjąć opaskę z oczu i zaprosić publiczność na ten wyjątkowy seans. Przypomnijmy tło tej sopockiej sagi, która brzmi jak scenariusz do kina gangsterskiego z przełomu wieków, a nie biografia kandydata na najwyższy urząd w państwie. JAWNOŚĆ BEZ CENZURY, CZYLI SOPOCKIE NOCE NA WOKANDZIE Dziennikarze opisali barwną młodość bohatera, gdy jako prężny bramkarz Grand Hotelu w Sopocie miał pełnić funkcję nieformalnego menedżera hotelowych uciech. Zadanie polegało na logistyce: dostarczaniu spragnionym gościom – głównie zamożnym turystom z Niemiec i Rosji – pań świadczących usługi seksualne bezpośrednio do pokoi. Co więcej, w opisie tym pojawia się wręcz zegarmistrzowska precyzja – inkasowanie gotówki i rygorystyczne pilnowanie, aby czas tzw. numerka nie przekroczył ani o minutę opłaconej taryfy. Prawdziwy wzór menedżerskiej efektywności i dbałości o standardy czasowe. I tu dochodzimy do najzabawniejszego momentu całej tej prawno-moralnej układanki. W Polsce, co warto przypomnieć każdemu moraliście, sama prostytucja nie jest nielegalna. Państwo patrzy na nią z boku, nie opodatkowuje jej, udając, że problemu nie ma. Karane są natomiast inne, znacznie bardziej przedsiębiorcze zachowania: kuplerstwo, sutenerstwo i stręczycielstwo. Chodzi o klasyczny model biznesowy, w którym jedna strona ciężko pracuje w pościeli, a druga – zwana potocznie alfonsami – inkasuje z tego tytułu lwią część zysków. CZY DA SIĘ W CNOTĘ PRZEKUĆ WYSTĘPEK? W świetle tego procesu linia obrony Nawrockiego staje się fascynującym polem do satyrycznych spekulacji. Skoro proces jest jawny, być może usłyszymy absolutnie przełomową linię obrony. Może okaże się, że prezydent nie czerpał z tego procederu ani grosza korzyści majątkowej? Wyobraźmy sobie ten obraz: młody Karol, kierowany wyłącznie czystym, chrześcijańskim miłosierdziem i empatią, pomagał zagubionym w Sopocie dziewczętom w nawiązywaniu międzynarodowych kontaktów kulturowych. Taki osiedlowy wolontariat, charytatywna działalność na rzecz integracji europejskiej i dialogu z sąsiadami zza Odry i Bugu. Z dobroci serca, z zegarkiem w ręku, bezinteresownie pilnował czasu, by dziewczęta się nie przemęczały. Brzmi to jak gotowy materiał na hagiografię nowego typu. Rzeczywistość półświatka, w którym orbitował bohater tego skandalu, jest jednak odarta z jakiegokolwiek romantyzmu. Sektor nieoficjalnych usług hotelowych nie istnieje w próżni. To nie są kółka różańcowe ani kluby dyskusyjne młodzieży wszechpolskiej. Krzewieniem tego biznesu, ochroną i czerpaniem zysków z najstarszego zawodu świata zajmują się zazwyczaj ci sami dżentelmeni, którzy w wolnych chwilach handlują żywym towarem, przemycają narkotyki, kradną luksusowe auta, fałszują banknoty, wymuszają haracze za tak zwaną ochronę i piorą brudną gotówkę w legalnych biznesach. To zamknięte, brutalne środowisko, w którym nie ma miejsca na przypadkowych przechodniów. DOWODY Z HOTELOWEGO PRZEŚCIERADŁA W tym miejscu pojawia się fundamentalne pytanie o standardy i higienę życia publicznego. Czy ktoś, kto według medialnych doniesień miał być tak głęboko zanurzony w realiach sopockiego półświatka, w strukturach, gdzie granica między legalnością a gangsterką była cieńsza niż hotelowe prześcieradło, powinien w ogóle aspirować do roli głowy państwa? Pytanie to wydaje się retoryczne. W normalnych warunkach politycznych taka przeszłość eliminowałaby kandydata na etapie weryfikacji przez jakąkolwiek poważną partię. A jednak żyjemy w rzeczywistości, w której niemożliwe staje się możliwym. RYBA PSUJE SIĘ OD GŁOWY Tego, że Nawrocki na scenie politycznej jest i funkcjonuje jako pełnoprawny gracz, już nie zmienimy. Machina ruszyła, a twardy elektorat potrafi wybaczyć swoim idolom absolutnie wszystko – od kłamstw po mroczną przeszłość. Jedyną niewiadomą pozostaje teraz to, jak na opinię publiczną wpłynie całkowicie jawny proces. Gdy na sali sądowej zaczną padać konkretne nazwiska, daty, kwoty i opisy hotelowych obyczajów, kurtyna milczenia opadnie bezpowrotnie. Wyrok sądu może nie tylko zszokować dotychczasowych obrońców moralności, ale przede wszystkim przetestować wolę polityczną tych, którzy postawili na niego w tej politycznej ruletce. Sopockie noce wracają jako koszmar w świetle jupiterów warszawskiego sądu. Pytanie brzmi, czy prezydent był alfonsem? Przemysław Wiszniewski

   Odpowiedz

     3 : 7 

   ~Kuba

   2h ago

   X
2. to zupelnie jak nawrocki recepcjoniska mowi ze jak wchodzil do hotelu to one od razu poznala ze to prostytutka i byla zazdrosna ze nikt jej nic nie proponowal [ nie kazdej kobiecie mozna cos zaproponowac chyba ze sprzatanie]

   to zupelnie jak nawrocki recepcjoniska mowi ze jak wchodzil do hotelu to one od razu poznala ze to prostytutka i byla zazdrosna ze nikt jej nic nie proponowal [ nie kazdej kobiecie mozna cos zaproponowac chyba ze sprzatanie]

   Odpowiedz

     1 : 8 

   ~yebniety liberal

   3h ago

   X

1. CZY MAMY SUTENERA ZA PREZYDENTA? Dramat w kilku aktach, który miał rozegrać się w dyskretnej ciszy sądowych gabinetów, ku rozpaczy głównego bohatera i jego drogich mecenasów, trafi na afisz publiczny. Sąd Okręgowy w Warszawie podjął decyzję, która dla Karola Nawrockiego musi być jak zimny, bałtycki prysznic w listopadowy poranek: proces przeciwko Onetowi będzie w pełni jawny. Plan był prosty, wręcz genialny w swojej politycznej naiwności – pozwać dziennikarzy śledczych za ujawnienie rewelacji z przeszłości, a potem szybko zasunąć kotarę tajemnicy państwowej czy procesowej, aby suweren nie dowiedział się zbyt wielu pikantnych szczegółów w trakcie kampanii prezydenckiej. Pech chciał, że Temida postanowiła zdjąć opaskę z oczu i zaprosić publiczność na ten wyjątkowy seans. Przypomnijmy tło tej sopockiej sagi, która brzmi jak scenariusz

   CZY MAMY SUTENERA ZA PREZYDENTA? Dramat w kilku aktach, który miał rozegrać się w dyskretnej ciszy sądowych gabinetów, ku rozpaczy głównego bohatera i jego drogich mecenasów, trafi na afisz publiczny. Sąd Okręgowy w Warszawie podjął decyzję, która dla Karola Nawrockiego musi być jak zimny, bałtycki prysznic w listopadowy poranek: proces przeciwko Onetowi będzie w pełni jawny. Plan był prosty, wręcz genialny w swojej politycznej naiwności – pozwać dziennikarzy śledczych za ujawnienie rewelacji z przeszłości, a potem szybko zasunąć kotarę tajemnicy państwowej czy procesowej, aby suweren nie dowiedział się zbyt wielu pikantnych szczegółów w trakcie kampanii prezydenckiej. Pech chciał, że Temida postanowiła zdjąć opaskę z oczu i zaprosić publiczność na ten wyjątkowy seans. Przypomnijmy tło tej sopockiej sagi, która brzmi jak scenariusz do kina gangsterskiego z przełomu wieków, a nie biografia kandydata na najwyższy urząd w państwie. JAWNOŚĆ BEZ CENZURY, CZYLI SOPOCKIE NOCE NA WOKANDZIE Dziennikarze opisali barwną młodość bohatera, gdy jako prężny bramkarz Grand Hotelu w Sopocie miał pełnić funkcję nieformalnego menedżera hotelowych uciech. Zadanie polegało na logistyce: dostarczaniu spragnionym gościom – głównie zamożnym turystom z Niemiec i Rosji – pań świadczących usługi seksualne bezpośrednio do pokoi. Co więcej, w opisie tym pojawia się wręcz zegarmistrzowska precyzja – inkasowanie gotówki i rygorystyczne pilnowanie, aby czas tzw. numerka nie przekroczył ani o minutę opłaconej taryfy. Prawdziwy wzór menedżerskiej efektywności i dbałości o standardy czasowe. I tu dochodzimy do najzabawniejszego momentu całej tej prawno-moralnej układanki. W Polsce, co warto przypomnieć każdemu moraliście, sama prostytucja nie jest nielegalna. Państwo patrzy na nią z boku, nie opodatkowuje jej, udając, że problemu nie ma. Karane są natomiast inne, znacznie bardziej przedsiębiorcze zachowania: kuplerstwo, sutenerstwo i stręczycielstwo. Chodzi o klasyczny model biznesowy, w którym jedna strona ciężko pracuje w pościeli, a druga – zwana potocznie alfonsami – inkasuje z tego tytułu lwią część zysków. CZY DA SIĘ W CNOTĘ PRZEKUĆ WYSTĘPEK? W świetle tego procesu linia obrony Nawrockiego staje się fascynującym polem do satyrycznych spekulacji. Skoro proces jest jawny, być może usłyszymy absolutnie przełomową linię obrony. Może okaże się, że prezydent nie czerpał z tego procederu ani grosza korzyści majątkowej? Wyobraźmy sobie ten obraz: młody Karol, kierowany wyłącznie czystym, chrześcijańskim miłosierdziem i empatią, pomagał zagubionym w Sopocie dziewczętom w nawiązywaniu międzynarodowych kontaktów kulturowych. Taki osiedlowy wolontariat, charytatywna działalność na rzecz integracji europejskiej i dialogu z sąsiadami zza Odry i Bugu. Z dobroci serca, z zegarkiem w ręku, bezinteresownie pilnował czasu, by dziewczęta się nie przemęczały. Brzmi to jak gotowy materiał na hagiografię nowego typu. Rzeczywistość półświatka, w którym orbitował bohater tego skandalu, jest jednak odarta z jakiegokolwiek romantyzmu. Sektor nieoficjalnych usług hotelowych nie istnieje w próżni. To nie są kółka różańcowe ani kluby dyskusyjne młodzieży wszechpolskiej. Krzewieniem tego biznesu, ochroną i czerpaniem zysków z najstarszego zawodu świata zajmują się zazwyczaj ci sami dżentelmeni, którzy w wolnych chwilach handlują żywym towarem, przemycają narkotyki, kradną luksusowe auta, fałszują banknoty, wymuszają haracze za tak zwaną ochronę i piorą brudną gotówkę w legalnych biznesach. To zamknięte, brutalne środowisko, w którym nie ma miejsca na przypadkowych przechodniów. DOWODY Z HOTELOWEGO PRZEŚCIERADŁA W tym miejscu pojawia się fundamentalne pytanie o standardy i higienę życia publicznego. Czy ktoś, kto według medialnych doniesień miał być tak głęboko zanurzony w realiach sopockiego półświatka, w strukturach, gdzie granica między legalnością a gangsterką była cieńsza niż hotelowe prześcieradło, powinien w ogóle aspirować do roli głowy państwa? Pytanie to wydaje się retoryczne. W normalnych warunkach politycznych taka przeszłość eliminowałaby kandydata na etapie weryfikacji przez jakąkolwiek poważną partię. A jednak żyjemy w rzeczywistości, w której niemożliwe staje się możliwym. RYBA PSUJE SIĘ OD GŁOWY Tego, że Nawrocki na scenie politycznej jest i funkcjonuje jako pełnoprawny gracz, już nie zmienimy. Machina ruszyła, a twardy elektorat potrafi wybaczyć swoim idolom absolutnie wszystko – od kłamstw po mroczną przeszłość. Jedyną niewiadomą pozostaje teraz to, jak na opinię publiczną wpłynie całkowicie jawny proces. Gdy na sali sądowej zaczną padać konkretne nazwiska, daty, kwoty i opisy hotelowych obyczajów, kurtyna milczenia opadnie bezpowrotnie. Wyrok sądu może nie tylko zszokować dotychczasowych obrońców moralności, ale przede wszystkim przetestować wolę polityczną tych, którzy postawili na niego w tej politycznej ruletce. Sopockie noce wracają jako koszmar w świetle jupiterów warszawskiego sądu. Pytanie brzmi, czy prezydent był alfonsem? Przemysław Wiszniewski

   Odpowiedz

     3 : 7 

   ~Kuba

   2h ago

   X
2. to zupelnie jak nawrocki recepcjoniska mowi ze jak wchodzil do hotelu to one od razu poznala ze to prostytutka i byla zazdrosna ze nikt jej nic nie proponowal [ nie kazdej kobiecie mozna cos zaproponowac chyba ze sprzatanie]

   to zupelnie jak nawrocki recepcjoniska mowi ze jak wchodzil do hotelu to one od razu poznala ze to prostytutka i byla zazdrosna ze nikt jej nic nie proponowal [ nie kazdej kobiecie mozna cos zaproponowac chyba ze sprzatanie]

   Odpowiedz

     1 : 8 

   ~yebniety liberal

   3h ago

   X

1. CZY MAMY SUTENERA ZA PREZYDENTA? Dramat w kilku aktach, który miał rozegrać się w dyskretnej ciszy sądowych gabinetów, ku rozpaczy głównego bohatera i jego drogich mecenasów, trafi na afisz publiczny. Sąd Okręgowy w Warszawie podjął decyzję, która dla Karola Nawrockiego musi być jak zimny, bałtycki prysznic w listopadowy poranek: proces przeciwko Onetowi będzie w pełni jawny. Plan był prosty, wręcz genialny w swojej politycznej naiwności – pozwać dziennikarzy śledczych za ujawnienie rewelacji z przeszłości, a potem szybko zasunąć kotarę tajemnicy państwowej czy procesowej, aby suweren nie dowiedział się zbyt wielu pikantnych szczegółów w trakcie kampanii prezydenckiej. Pech chciał, że Temida postanowiła zdjąć opaskę z oczu i zaprosić publiczność na ten wyjątkowy seans. Przypomnijmy tło tej sopockiej sagi, która brzmi jak scenariusz

   CZY MAMY SUTENERA ZA PREZYDENTA? Dramat w kilku aktach, który miał rozegrać się w dyskretnej ciszy sądowych gabinetów, ku rozpaczy głównego bohatera i jego drogich mecenasów, trafi na afisz publiczny. Sąd Okręgowy w Warszawie podjął decyzję, która dla Karola Nawrockiego musi być jak zimny, bałtycki prysznic w listopadowy poranek: proces przeciwko Onetowi będzie w pełni jawny. Plan był prosty, wręcz genialny w swojej politycznej naiwności – pozwać dziennikarzy śledczych za ujawnienie rewelacji z przeszłości, a potem szybko zasunąć kotarę tajemnicy państwowej czy procesowej, aby suweren nie dowiedział się zbyt wielu pikantnych szczegółów w trakcie kampanii prezydenckiej. Pech chciał, że Temida postanowiła zdjąć opaskę z oczu i zaprosić publiczność na ten wyjątkowy seans. Przypomnijmy tło tej sopockiej sagi, która brzmi jak scenariusz do kina gangsterskiego z przełomu wieków, a nie biografia kandydata na najwyższy urząd w państwie. JAWNOŚĆ BEZ CENZURY, CZYLI SOPOCKIE NOCE NA WOKANDZIE Dziennikarze opisali barwną młodość bohatera, gdy jako prężny bramkarz Grand Hotelu w Sopocie miał pełnić funkcję nieformalnego menedżera hotelowych uciech. Zadanie polegało na logistyce: dostarczaniu spragnionym gościom – głównie zamożnym turystom z Niemiec i Rosji – pań świadczących usługi seksualne bezpośrednio do pokoi. Co więcej, w opisie tym pojawia się wręcz zegarmistrzowska precyzja – inkasowanie gotówki i rygorystyczne pilnowanie, aby czas tzw. numerka nie przekroczył ani o minutę opłaconej taryfy. Prawdziwy wzór menedżerskiej efektywności i dbałości o standardy czasowe. I tu dochodzimy do najzabawniejszego momentu całej tej prawno-moralnej układanki. W Polsce, co warto przypomnieć każdemu moraliście, sama prostytucja nie jest nielegalna. Państwo patrzy na nią z boku, nie opodatkowuje jej, udając, że problemu nie ma. Karane są natomiast inne, znacznie bardziej przedsiębiorcze zachowania: kuplerstwo, sutenerstwo i stręczycielstwo. Chodzi o klasyczny model biznesowy, w którym jedna strona ciężko pracuje w pościeli, a druga – zwana potocznie alfonsami – inkasuje z tego tytułu lwią część zysków. CZY DA SIĘ W CNOTĘ PRZEKUĆ WYSTĘPEK? W świetle tego procesu linia obrony Nawrockiego staje się fascynującym polem do satyrycznych spekulacji. Skoro proces jest jawny, być może usłyszymy absolutnie przełomową linię obrony. Może okaże się, że prezydent nie czerpał z tego procederu ani grosza korzyści majątkowej? Wyobraźmy sobie ten obraz: młody Karol, kierowany wyłącznie czystym, chrześcijańskim miłosierdziem i empatią, pomagał zagubionym w Sopocie dziewczętom w nawiązywaniu międzynarodowych kontaktów kulturowych. Taki osiedlowy wolontariat, charytatywna działalność na rzecz integracji europejskiej i dialogu z sąsiadami zza Odry i Bugu. Z dobroci serca, z zegarkiem w ręku, bezinteresownie pilnował czasu, by dziewczęta się nie przemęczały. Brzmi to jak gotowy materiał na hagiografię nowego typu. Rzeczywistość półświatka, w którym orbitował bohater tego skandalu, jest jednak odarta z jakiegokolwiek romantyzmu. Sektor nieoficjalnych usług hotelowych nie istnieje w próżni. To nie są kółka różańcowe ani kluby dyskusyjne młodzieży wszechpolskiej. Krzewieniem tego biznesu, ochroną i czerpaniem zysków z najstarszego zawodu świata zajmują się zazwyczaj ci sami dżentelmeni, którzy w wolnych chwilach handlują żywym towarem, przemycają narkotyki, kradną luksusowe auta, fałszują banknoty, wymuszają haracze za tak zwaną ochronę i piorą brudną gotówkę w legalnych biznesach. To zamknięte, brutalne środowisko, w którym nie ma miejsca na przypadkowych przechodniów. DOWODY Z HOTELOWEGO PRZEŚCIERADŁA W tym miejscu pojawia się fundamentalne pytanie o standardy i higienę życia publicznego. Czy ktoś, kto według medialnych doniesień miał być tak głęboko zanurzony w realiach sopockiego półświatka, w strukturach, gdzie granica między legalnością a gangsterką była cieńsza niż hotelowe prześcieradło, powinien w ogóle aspirować do roli głowy państwa? Pytanie to wydaje się retoryczne. W normalnych warunkach politycznych taka przeszłość eliminowałaby kandydata na etapie weryfikacji przez jakąkolwiek poważną partię. A jednak żyjemy w rzeczywistości, w której niemożliwe staje się możliwym. RYBA PSUJE SIĘ OD GŁOWY Tego, że Nawrocki na scenie politycznej jest i funkcjonuje jako pełnoprawny gracz, już nie zmienimy. Machina ruszyła, a twardy elektorat potrafi wybaczyć swoim idolom absolutnie wszystko – od kłamstw po mroczną przeszłość. Jedyną niewiadomą pozostaje teraz to, jak na opinię publiczną wpłynie całkowicie jawny proces. Gdy na sali sądowej zaczną padać konkretne nazwiska, daty, kwoty i opisy hotelowych obyczajów, kurtyna milczenia opadnie bezpowrotnie. Wyrok sądu może nie tylko zszokować dotychczasowych obrońców moralności, ale przede wszystkim przetestować wolę polityczną tych, którzy postawili na niego w tej politycznej ruletce. Sopockie noce wracają jako koszmar w świetle jupiterów warszawskiego sądu. Pytanie brzmi, czy prezydent był alfonsem? Przemysław Wiszniewski

   Odpowiedz

     3 : 7 

   ~Kuba

   2h ago

   X
2. to zupelnie jak nawrocki recepcjoniska mowi ze jak wchodzil do hotelu to one od razu poznala ze to prostytutka i byla zazdrosna ze nikt jej nic nie proponowal [ nie kazdej kobiecie mozna cos zaproponowac chyba ze sprzatanie]

   to zupelnie jak nawrocki recepcjoniska mowi ze jak wchodzil do hotelu to one od razu poznala ze to prostytutka i byla zazdrosna ze nikt jej nic nie proponowal [ nie kazdej kobiecie mozna cos zaproponowac chyba ze sprzatanie]

   Odpowiedz

     1 : 8 

   ~yebniety liberal

   3h ago

   X

1. CZY MAMY SUTENERA ZA PREZYDENTA? Dramat w kilku aktach, który miał rozegrać się w dyskretnej ciszy sądowych gabinetów, ku rozpaczy głównego bohatera i jego drogich mecenasów, trafi na afisz publiczny. Sąd Okręgowy w Warszawie podjął decyzję, która dla Karola Nawrockiego musi być jak zimny, bałtycki prysznic w listopadowy poranek: proces przeciwko Onetowi będzie w pełni jawny. Plan był prosty, wręcz genialny w swojej politycznej naiwności – pozwać dziennikarzy śledczych za ujawnienie rewelacji z przeszłości, a potem szybko zasunąć kotarę tajemnicy państwowej czy procesowej, aby suweren nie dowiedział się zbyt wielu pikantnych szczegółów w trakcie kampanii prezydenckiej. Pech chciał, że Temida postanowiła zdjąć opaskę z oczu i zaprosić publiczność na ten wyjątkowy seans. Przypomnijmy tło tej sopockiej sagi, która brzmi jak scenariusz

   CZY MAMY SUTENERA ZA PREZYDENTA? Dramat w kilku aktach, który miał rozegrać się w dyskretnej ciszy sądowych gabinetów, ku rozpaczy głównego bohatera i jego drogich mecenasów, trafi na afisz publiczny. Sąd Okręgowy w Warszawie podjął decyzję, która dla Karola Nawrockiego musi być jak zimny, bałtycki prysznic w listopadowy poranek: proces przeciwko Onetowi będzie w pełni jawny. Plan był prosty, wręcz genialny w swojej politycznej naiwności – pozwać dziennikarzy śledczych za ujawnienie rewelacji z przeszłości, a potem szybko zasunąć kotarę tajemnicy państwowej czy procesowej, aby suweren nie dowiedział się zbyt wielu pikantnych szczegółów w trakcie kampanii prezydenckiej. Pech chciał, że Temida postanowiła zdjąć opaskę z oczu i zaprosić publiczność na ten wyjątkowy seans. Przypomnijmy tło tej sopockiej sagi, która brzmi jak scenariusz do kina gangsterskiego z przełomu wieków, a nie biografia kandydata na najwyższy urząd w państwie. JAWNOŚĆ BEZ CENZURY, CZYLI SOPOCKIE NOCE NA WOKANDZIE Dziennikarze opisali barwną młodość bohatera, gdy jako prężny bramkarz Grand Hotelu w Sopocie miał pełnić funkcję nieformalnego menedżera hotelowych uciech. Zadanie polegało na logistyce: dostarczaniu spragnionym gościom – głównie zamożnym turystom z Niemiec i Rosji – pań świadczących usługi seksualne bezpośrednio do pokoi. Co więcej, w opisie tym pojawia się wręcz zegarmistrzowska precyzja – inkasowanie gotówki i rygorystyczne pilnowanie, aby czas tzw. numerka nie przekroczył ani o minutę opłaconej taryfy. Prawdziwy wzór menedżerskiej efektywności i dbałości o standardy czasowe. I tu dochodzimy do najzabawniejszego momentu całej tej prawno-moralnej układanki. W Polsce, co warto przypomnieć każdemu moraliście, sama prostytucja nie jest nielegalna. Państwo patrzy na nią z boku, nie opodatkowuje jej, udając, że problemu nie ma. Karane są natomiast inne, znacznie bardziej przedsiębiorcze zachowania: kuplerstwo, sutenerstwo i stręczycielstwo. Chodzi o klasyczny model biznesowy, w którym jedna strona ciężko pracuje w pościeli, a druga – zwana potocznie alfonsami – inkasuje z tego tytułu lwią część zysków. CZY DA SIĘ W CNOTĘ PRZEKUĆ WYSTĘPEK? W świetle tego procesu linia obrony Nawrockiego staje się fascynującym polem do satyrycznych spekulacji. Skoro proces jest jawny, być może usłyszymy absolutnie przełomową linię obrony. Może okaże się, że prezydent nie czerpał z tego procederu ani grosza korzyści majątkowej? Wyobraźmy sobie ten obraz: młody Karol, kierowany wyłącznie czystym, chrześcijańskim miłosierdziem i empatią, pomagał zagubionym w Sopocie dziewczętom w nawiązywaniu międzynarodowych kontaktów kulturowych. Taki osiedlowy wolontariat, charytatywna działalność na rzecz integracji europejskiej i dialogu z sąsiadami zza Odry i Bugu. Z dobroci serca, z zegarkiem w ręku, bezinteresownie pilnował czasu, by dziewczęta się nie przemęczały. Brzmi to jak gotowy materiał na hagiografię nowego typu. Rzeczywistość półświatka, w którym orbitował bohater tego skandalu, jest jednak odarta z jakiegokolwiek romantyzmu. Sektor nieoficjalnych usług hotelowych nie istnieje w próżni. To nie są kółka różańcowe ani kluby dyskusyjne młodzieży wszechpolskiej. Krzewieniem tego biznesu, ochroną i czerpaniem zysków z najstarszego zawodu świata zajmują się zazwyczaj ci sami dżentelmeni, którzy w wolnych chwilach handlują żywym towarem, przemycają narkotyki, kradną luksusowe auta, fałszują banknoty, wymuszają haracze za tak zwaną ochronę i piorą brudną gotówkę w legalnych biznesach. To zamknięte, brutalne środowisko, w którym nie ma miejsca na przypadkowych przechodniów. DOWODY Z HOTELOWEGO PRZEŚCIERADŁA W tym miejscu pojawia się fundamentalne pytanie o standardy i higienę życia publicznego. Czy ktoś, kto według medialnych doniesień miał być tak głęboko zanurzony w realiach sopockiego półświatka, w strukturach, gdzie granica między legalnością a gangsterką była cieńsza niż hotelowe prześcieradło, powinien w ogóle aspirować do roli głowy państwa? Pytanie to wydaje się retoryczne. W normalnych warunkach politycznych taka przeszłość eliminowałaby kandydata na etapie weryfikacji przez jakąkolwiek poważną partię. A jednak żyjemy w rzeczywistości, w której niemożliwe staje się możliwym. RYBA PSUJE SIĘ OD GŁOWY Tego, że Nawrocki na scenie politycznej jest i funkcjonuje jako pełnoprawny gracz, już nie zmienimy. Machina ruszyła, a twardy elektorat potrafi wybaczyć swoim idolom absolutnie wszystko – od kłamstw po mroczną przeszłość. Jedyną niewiadomą pozostaje teraz to, jak na opinię publiczną wpłynie całkowicie jawny proces. Gdy na sali sądowej zaczną padać konkretne nazwiska, daty, kwoty i opisy hotelowych obyczajów, kurtyna milczenia opadnie bezpowrotnie. Wyrok sądu może nie tylko zszokować dotychczasowych obrońców moralności, ale przede wszystkim przetestować wolę polityczną tych, którzy postawili na niego w tej politycznej ruletce. Sopockie noce wracają jako koszmar w świetle jupiterów warszawskiego sądu. Pytanie brzmi, czy prezydent był alfonsem? Przemysław Wiszniewski

   Odpowiedz

     3 : 7 

   ~Kuba

   2h ago

   X
2. to zupelnie jak nawrocki recepcjoniska mowi ze jak wchodzil do hotelu to one od razu poznala ze to prostytutka i byla zazdrosna ze nikt jej nic nie proponowal [ nie kazdej kobiecie mozna cos zaproponowac chyba ze sprzatanie]

   to zupelnie jak nawrocki recepcjoniska mowi ze jak wchodzil do hotelu to one od razu poznala ze to prostytutka i byla zazdrosna ze nikt jej nic nie proponowal [ nie kazdej kobiecie mozna cos zaproponowac chyba ze sprzatanie]

   Odpowiedz

     1 : 8 

   ~yebniety liberal

   3h ago

   X