Zasady leczenia przeciw-nowotworowego

Zasady leczenia przeciw-nowotworowego

Skuteczne leczenie choroby nowotworowej wymaga eliminacji wszystkich komórek nowotworowych zarówno w miejscu pierwotnego występowania guza, jak i w obrębie przerzutów do innych części ciała.

Do podstawowych sposobów leczenia zalicza się postępowanie chirurgiczne i radioterapię (w przypadku choroby zlokalizowanej) oraz chemioterapię (w chorobie uogólnionej). Inne ważne metody leczenia obejmują leczenie hormonalne (w wybranych nowotworach, np. gruczołu krokowego, sutka, błony śluzowej macicy i wątroby); immunoterapię (modyfikatory odpowiedzi biologicznej nasilające endogenną immunologiczną śmierć komórek oraz szczepionki nowotworowe), a także termoterapię (krioterapia i nagrzewania). W leczeniu wieloskładnikowym stosuje się kombinacje leczenia powyższymi metodami.

Kliniczne zdefiniowanie terminów onkologicznych umożliwia określenie celów i postępu leczenia. Do potencjalnego wyleczenia konieczne jest osiągnięcie całkowitej remisji lub całkowitej odpowiedzi, polegającej na ustąpieniu wszystkich klinicznych objawów choroby. Chorzy mogą wówczas nie mieć żadnych objawów choroby, a mimo to mogą mieć żywe komórki nowotworowe, które – po pewnym czasie – doprowadzą do wznowy. Jako odpowiedź częściową określa się redukcję wielkości guza lub guzów nowotworowych powyżej 50%; odpowiedź częściowa prowadzi do znacznego złagodzenia objawów i może przedłużyć życie, ale ponowny wzrost nowotworu jest nieunikniony. U pacjenta może również wystąpić brak odpowiedzi.

Okres między całkowitym ustąpieniem objawów nowotworu a nawrotem określa się jako czas przeżycia wolnego od objawów choroby. Podobnie czas trwania odpowiedzi mierzy się od uzyskania odpowiedzi częściowej do chwili ujawnienia progresji choroby. Czas przeżycia to czas od rozpoczęcia choroby aż do zgonu.
Opisane powyżej konwencjonalne metody leczenia chorób nowotworowych są podstawą postępowania lekarzy medycyny w danym przypadku; nie istnieją jednakże jednoznaczne wnioski określające i demonstrujące występowanie trwałych skutków i remisji w wyniku ich stosowania.

Ostatnie badania onkologów i praktyków medycyny alternatywnej wskazują na celowość stosowania niskich, rozcieńczonych dawek chemioterapii, które będą powodowały efekt obumierania komórek rakowych, ale bez szkodliwych i niebezpiecznych efektów toksycznych dla całego organizmu. Jednymi z najnowszych trendów stosowania chemioterapii są kombinacje:
1/ niskie dawki chemioterapii; 2/ chemioterapia oraz zabezpieczające żywieniowe i botaniczne suplementy; oraz również homeopatycznie przygotowana chemioterapia.
Takie próby rozwiązań rokują dużo większe nadzieje skuteczności działania chemioterapii versus do niedawna stosowanej zasady, że tylko silna chemioterapia jest skuteczną w leczeniu raka. Istnieją dostępne i powszechnie używane w medycynie alternatywnej metody, jak mikroskopia w ciemnym polu (darkfield microscopy) lub electro-dermal screening, które pozwalają wyszkolonemu lekarzowi lub onkologowi ocenić skuteczność, przydatność i toksyczność chemioterapii oraz ustalenie odpowiednich kombinacji dawek i leczenia. Odpowiedź organizmu na stosowaną chemioterapię jest prawie każdorazowo indywidualna. Najłatwiej jest szukać rozwiązania na zasadzie leku panaceum (one-drug-fits-all) i używania „high-dose chemotherapy” rutynowo dla wszystkich pacjentów. Obowiązkiem lekarza onkologa powinno być obiektywne przedstawienie pacjentowi różnych możliwości leczenia i pomoc w wyborze właściwego kierunku postępowania.

Wielokrotnie już pisałem o różnych metodach i technikach walki z rakiem, a będących alternatywą lub uzupełnieniem metod konwencjonalnej medycyny (zabieg chirurgiczny, naświetlania, chemioterapia), zatem dzisiaj chciałbym wspomnieć jedynie o toksyczności leczenia chemicznego, które w swoich skutkach jest często nie mniej dewastacyjne dla organizmu niż sam rak.

W momencie gdy dawka chemio terapeutycznej „bomby” znajdzie się w żywym organizmie, dochodzi do bardzo poważnego „okolicznego uszkodzenia” (collateral damage results). Szybko namnażające się komórki w szpiku kostnym (źródło wszystkich komórek układu immunologicznego), śluzówce układu pokarmowego oraz cebulki włosowe – otrzymują pierwsze, najsilniejsze niszczące uderzenie wywołane działaniem chemioterapeutyku, prowadząc do takich skutków ubocznych jak: biegunka, nudności, czkawka, utrata włosów, anemia, zanikanie odporności organizmu. Innymi popularnymi objawami są: owrzodzenia jamy ustnej, infekcje, objawy nerwowe, skórne oraz komplikacje z płucami, nerkami i wątrobą – a więc organami sprawującymi rolę odtruwającą w organizmie. Psychoza skutków ubocznych może powodować u chorych poddawanych chemioterapii napady odruchowych wymiotów przed kolejnym zabiegiem „chemo”. Lista „toxic effects” jest długa, i w efekcie końcowym mogą one zagrażać życiu. Zadaniem środków chemio terapeutycznych jest zabicie lub totalne uszkodzenie komórek rakowych, nawet wtedy gdy wywołują one u pacjenta olbrzymie niekorzystne skutki, czasami nawet śmierć. Leki chemio terapetyczne wywodzą się chemicznie z „gazu musztardowego”, spreparowanego kiedyś jako chemiczna broń powszechnej zagłady. Nic więc dziwnego, że strach przed chemioterapią jest częstokroć nie mniejszy niż przed samym rakiem.
W rzeczywistości zaaprobowane przez FDA i HPB środki antyrakowe są uznane za immunosuppresive , ponieważ rujnują naturalną pacjenta oporność i odporność na choroby, łącznie z rakiem. Profesor Abel Ulrich, Ph.D. z Heidelberg Tumor Center in Germany prowadził wieloletnie studia nad skutecznością chemioterapii. Ustalił on, że chemioterapia może pomóc w 3% przypadków raka nabłonka (epithelial cancer- rak piersi, puc, prostaty i jelita grubego). Tego rodzaju raki stanowią 80% zgonów wywołanych rakiem.

Statystyki podają, że chemioterapia jest nieskuteczna w 80% przypadków guzów złośliwych, a szczególnie tych umiejscowionych w płucach, jelicie grubym, piersi, trzustce i pęcherzu moczowym.
Kolejnym „ironicznym skutkiem ubocznym” chemioterapii jest prawdopodobieństwo, że rak pojawi się w formie wtórnych przerzutowych guzów i później rozprzestrzeni się na cały organizm. Ustalono, iż w sytuacji gdy chemioterapia jest stosowana łącznie z naświetlaniami – występowanie wtórnych guzów ma miejsce 25 razy częściej niż normalnie obserwowane w przebiegu takiej formy raka.
15 września 1993 roku opublikowano w The Journal of the National Cancer Institute wyniki poważnych badań nad leczeniem różnych typów raka. Rezultaty były takie: w 3% przypadków otrzymano pozytywną, trwałą odpowiedź (durable response), podczas gdy u 4% pacjentów zaobserwowano „significantly long survival period”. Innymi słowy jedynie 7% leczonych chemioterapią pacjentów uzyskało jakąkolwiek korzyść terapeutyczną.
Osoby zainteresowane powyższą tematyką zapraszam do konsultacji. Tel. 416 804-3934 w Mississauga.
Dr. T. Szczesny Andrews, Ph.D. studiował nauki medyczne w Polsce. Specjalizuje się od ponad 30 lat w Tradycyjnej Chińskiej Medycynie, której tajniki zgłębiał w czasie kolejnych lat pracy w Afryce, Chinach i Korei. Stosuje również sprawdzone i naukowo udokumentowane metody Dietetycznej Korekty Żywienia, pracował naukowo na Uniwersytetach w Warszawie i Montrealu. Jest autorem wielu prac naukowych.