Czym Kanada może uderzyć w USA

Czym Kanada może uderzyć w USA

Kanada ma kilka narzędzi, które w przypadku dalszej eskalacji wojny handlowej mogą zostać wykorzystane przeciwko Stanom Zjednoczonym. Choć gospodarka Kanady jest znacznie mniejsza od amerykańskiej, oba państwa są ze sobą tak mocno powiązane, że ograniczenie dostaw niektórych kanadyjskich surowców i produktów mogłoby odczuć wiele amerykańskich przedsiębiorstw i konsumentów.

„Twierdzenie, że Stany Zjednoczone nie potrzebują Kanady, jest absolutnie fałszywe” – ocenił Daniel Béland, profesor nauk politycznych na McGill University. Wskazał przede wszystkim na uzależnienie USA od kanadyjskiej ropy i gazu, a także na silne powiązania między przemysłami obu państw, szczególnie w sektorze motoryzacyjnym.

Jedną z najważniejszych kart Kanady jest ropa naftowa. Każdego dnia do Stanów Zjednoczonych trafia około 4 mln baryłek kanadyjskiego surowca. To niemal jedna piąta całego amerykańskiego zużycia ropy naftowej. Szczególne znaczenie mają dostawy kierowane do rafinerii na amerykańskim Środkowym Zachodzie, które zostały przystosowane do przetwarzania ciężkiej ropy pochodzącej z Kanady.

Gdyby Ottawa zdecydowała się ograniczyć eksport, część amerykańskiego przemysłu musiałaby szukać alternatywnych dostaw. Mogłoby to oznaczać wzrost kosztów produkcji paliw, a w konsekwencji także wyższe ceny benzyny, oleju napędowego czy paliwa lotniczego.

Ropa jest jednak również przykładem problemu, z którym musiałaby zmierzyć się Kanada. Ograniczenie eksportu zaszkodziłoby kanadyjskim producentom i regionom, które są silnie uzależnione od sprzedaży surowca do USA. Prof. Béland zwraca uwagę, że wykorzystanie ropy jako narzędzia nacisku byłoby politycznie bardzo trudne, szczególnie w prowincjach takich jak Alberta i Saskatchewan.

Znacznie ciekawszym narzędziem może być potaż. Kanada jest jednym z najważniejszych producentów tego surowca, który jest niezbędny do produkcji nawozów. Ponad 80 proc. importowanego przez Stany Zjednoczone potażu pochodzi z Kanady. Ograniczenie dostaw mogłoby więc szybko przełożyć się na amerykańskich rolników, zwiększając koszty nawożenia pól.

Właśnie potaż został wskazany przez premiera Ontario Douga Forda jako jedna z najważniejszych kart, które Kanada ma w ręku. Problem polega jednak na tym, że również w tym przypadku odwet mógłby mieć konsekwencje dla Kanady. Ograniczenie eksportu oznaczałoby konieczność znalezienia nowych rynków zbytu, podczas gdy amerykańscy odbiorcy mogliby zacząć szukać dostawców w innych państwach.

Kanada może również wykorzystać swoją pozycję dostawcy aluminium. Amerykański przemysł od lat korzysta z kanadyjskiego metalu, którego produkcja wymaga ogromnych ilości energii elektrycznej. Kanada, dysponująca dużymi zasobami energii wodnej, ma w tym zakresie przewagę. Ograniczenie eksportu mogłoby zwiększyć koszty produkcji w amerykańskich fabrykach.

Kolejnym obszarem jest przemysł samochodowy. Produkcja samochodów w Ameryce Północnej została zorganizowana jako jeden system. Części i podzespoły wielokrotnie przekraczają granicę między Kanadą i USA, zanim gotowy samochód trafi do klienta. Wprowadzenie dodatkowych ceł na kanadyjskie części może więc zwiększyć koszty także amerykańskich samochodów produkowanych już po drugiej stronie granicy.

Kanada ma również znaczenie dla amerykańskiego rynku energii elektrycznej. Prowincje kanadyjskie dostarczają prąd do amerykańskich stanów, a zapotrzebowanie na energię rośnie wraz z rozwojem centrów danych, sztucznej inteligencji i przemysłu. W przyszłości znaczenie kanadyjskich dostaw energii może więc jeszcze wzrosnąć.

Ottawa może także odpowiedzieć na amerykańskie cła poprzez nakładanie kolejnych taryf na produkty ze Stanów Zjednoczonych. Taka strategia może być bardziej precyzyjna niż ograniczanie eksportu surowców. Cła mogą zostać skierowane na produkty wytwarzane w regionach, których gospodarki są szczególnie uzależnione od handlu z Kanadą.

Kanada musi jednak uważać, aby w czasie próby uderzenia w amerykańską gospodarkę nie zaszkodzić przede wszystkim sobie. Oba państwa są ze sobą tak silnie związane, że ograniczenie przepływu towarów może podnosić ceny po obu stronach granicy.

To właśnie stanowi największe ograniczenie kanadyjskiej strategii. Ottawa ma surowce, energię i produkty, których Stany Zjednoczone potrzebują, ale jednocześnie Kanada potrzebuje amerykańskiego rynku dla własnych przedsiębiorstw.

W przypadku dalszej eskalacji konfliktu Ottawa może zdecydować, że zamiast odpowiadać wyłącznie kolejnymi cłami, zacznie wykorzystywać przewagę, jaką daje jej pozycja dostawcy kluczowych surowców.