❌
Improvements
Thank you for your feedback!
Error! Please contact site administrator!
Send
Sending...
×
  • Toronto (GTA)
  • Hamilton (ON)
Słuchaj Radia 7
Słuchaj Radia 7
Imprezy
Imprezy
Firmy
Firmy
Ogłoszenia
Ogłoszenia
  • Słuchaj Radia 7
    Słuchaj Radia 7
  • Imprezy
    Imprezy
  • Firmy
    Firmy
  • Ogłoszenia
    Ogłoszenia
  • Magazyn
  • November 15, 2026 , 07:00pm

Alzheimer nie zawsze czeka na starość

Alzheimer nie zawsze czeka na starość

Mark Breslaw

Mark Breslaw przez 18 lat wracał z pracy do domu tą samą drogą. Pewnego dnia zatrzymał samochód na skrzyżowaniu i nagle nie wiedział, gdzie jest ani w którą stronę powinien skręcić. Miał zaledwie 47 lat. Nie przypuszczał, że to jeden z pierwszych sygnałów choroby, którą zwykle kojarzymy z podeszłym wiekiem. Rok później usłyszał diagnozę: choroba Alzheimera we wczesnym początku.

Mark Breslaw mieszka w Surrey w Kolumbii Brytyjskiej. Przez lata pracował na kierowniczym stanowisku w dziale zasobów ludzkich. Był człowiekiem doskonale zorganizowanym, przyzwyczajonym do podejmowania szybkich decyzji i pracy pod presją czasu.

Pewnego dnia, wracając z pracy, zatrzymał się na skrzyżowaniu z czterema znakami STOP, zaledwie kilka minut od domu.

– To było tak, jakbym mrugnął, otworzył oczy i nagle nie wiedział, gdzie jestem. Nie pamiętałem, jak znalazłem się w tym miejscu. Najgorsze było to, że nie wiedziałem, co zrobić, a za mną ustawiały się samochody – wspomina.

Postanowił pojechać prosto, choć powinien był skręcić. Dopiero widok znajomej szkoły podstawowej pozwolił mu odzyskać orientację.

Przestraszył się, ale po powrocie do domu niczego nie powiedział żonie. Nie chciał jej niepokoić.

Nie skojarzył też tego zdarzenia z innymi problemami, które od pewnego czasu pojawiały się w pracy.

Niepokojące sygnały

Zdarzało mu się zapominać nazwiska współpracowników, z którymi codziennie rozmawiał. Czasami wchodził do windy i nie pamiętał, na które piętro zamierzał pojechać.

Planowanie tygodnia, wcześniej niemal automatyczne, zaczęło zajmować mu znacznie więcej czasu. Pewnego dnia opuścił trzy kolejne spotkania służbowe.

Objawy nie występowały jednak stale.

– Coś takiego się zdarzało i myślałem: „To dziwne”. Potem przez tydzień lub dwa wszystko było w porządku, aż sytuacja się powtarzała – opowiada.

Tłumaczył sobie te problemy stresem, niedoborem snu i intensywnym życiem zawodowym. Wraz z żoną wychowywał małego syna. Ma również dwoje dorosłych dzieci, które mieszkają samodzielnie.

Kiedy jednak jeszcze dwukrotnie stracił orientację na tym samym skrzyżowaniu, postanowił poszukać pomocy.

W styczniu 2024 roku umówił się do lekarza rodzinnego.

Spodziewał się krótkiej konsultacji. Rozpoczęła się natomiast wielomiesięczna diagnostyka, która zakończyła się rozpoznaniem choroby Alzheimera.

Za młody na demencję?

Choroba Alzheimera jest najczęstszą przyczyną demencji, czyli zespołu objawów związanych z uszkodzeniem komórek mózgowych. Choć najczęściej występuje u osób starszych, nie jest naturalnym elementem starzenia się organizmu.

Według Alzheimer Society of Canada z demencją żyje obecnie około 772 tys. Kanadyjczyków. Do 2030 roku liczba ta może wzrosnąć do miliona.

O demencji o wczesnym początku mówi się wtedy, gdy zostaje rozpoznana przed 65. rokiem życia.

Jest stosunkowo rzadka. Według raportu organizacji z 2024 roku w 2020 roku w Kanadzie żyło około 28 tys. osób z taką diagnozą. Do 2050 roku ich liczba może przekroczyć 40 tys.

Dokładne oszacowanie skali problemu jest trudne, ponieważ Kanada nie ma ogólnokrajowego systemu rejestrowania wszystkich przypadków demencji.

Cathy Barrick, dyrektor generalna Alzheimer Society of Ontario, podkreśla, że choroba rozpoznana w młodszym wieku stawia pacjentów przed szczególnymi wyzwaniami.

– To ludzie często znajdujący się w najlepszym okresie życia. Nadal pracują, mają dzieci w domu albo na studiach – wyjaśnia.

Pierwszym problemem jest samo postawienie diagnozy.

Lekarze znacznie rzadziej podejrzewają demencję u czterdziesto- czy pięćdziesięciolatków niż u osób starszych.

Breslaw przekonał się o tym osobiście.

– Zasadniczo słyszałem, że jestem za młody, żeby mieć demencję – wspomina.

Przechodził kolejne badania. Lekarze szukali guza mózgu, śladów udaru, depresji czy zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, czyli ADHD.

Nawet gdy testy poznawcze wykazały wyniki gorsze od oczekiwanych dla jego wieku, neurolog nadal uważał demencję za mało prawdopodobną.

Ostatecznie, około roku po pierwszej wizycie u lekarza, badanie płynu mózgowo-rdzeniowego wykazało obecność charakterystycznych zmian związanych z białkiem beta-amyloidem, wskazujących na chorobę Alzheimera.

Mark miał 48 lat.

Życie trzeba zaplanować od nowa

Diagnoza zmieniła niemal wszystko.

Z powodu zaburzeń orientacji przestrzennej Breslaw musiał natychmiast zrezygnować z prowadzenia samochodu.

Musiał również odejść z pracy, którą kochał. Lekarz wyjaśnił mu, że wraz z postępem choroby obowiązki zawodowe staną się zbyt skomplikowane.

Dla człowieka przyzwyczajonego do samodzielności była to ogromna strata.

Razem z żoną postanowili jednak skoncentrować się na sprawach, na które nadal mieli wpływ.

Spotkali się z doradcą finansowym, zaczęli planować przyszłe wydatki, a nawet wybrali miejsce pochówku.

Saskia Sivananthan, neurobiolożka i współzałożycielka Brainwell Institute, podkreśla, że osoby z chorobą Alzheimera mogą żyć dziesięć lat lub dłużej, zachowując przez część tego czasu dobrą jakość życia, jeśli otrzymują odpowiednie wsparcie.

Choroba pozostaje jednak nieuleczalna i postępująca.

W Kanadzie dostępne są leki pomagające łagodzić objawy lub spowalniać postęp choroby, ale ich skuteczność i bezpieczeństwo zależą od indywidualnej sytuacji pacjenta.

W zaawansowanym stadium Alzheimer uszkadza kolejne obszary mózgu, ostatecznie zaburzając także funkcje niezbędne do życia, w tym połykanie i oddychanie.

Przyszłość żony i syna

Żona Breslawa ma obecnie 46 lat i zajmuje wysokie stanowisko w fundacji działającej przy lokalnym szpitalu.

Mark chce, żeby nadal pracowała zawodowo.

Nie chodzi wyłącznie o pieniądze. Uważa, że żona ma prawo do własnego życia, ambicji i tożsamości, które nie powinny zostać całkowicie podporządkowane jego chorobie.

Jednocześnie rodzina musi przygotować się na rosnące koszty opieki.

Małżonkowie chcą również zabezpieczyć środki na przyszłą edukację ośmioletniego syna.

– Kiedy słyszysz diagnozę w wieku 48 lat, natychmiast zaczynasz rozważać wszystkie możliwe scenariusze – mówi Breslaw.

Jednym z najtrudniejszych pytań jest to, kto będzie się nim opiekował, gdy nie będzie już mógł samodzielnie funkcjonować.

Wiele osób z demencją o wczesnym początku chce jak najdłużej pozostać we własnym domu.

Mark myśli inaczej.

Nie chce, żeby jego syn dorastał w domu przypominającym szpital i codziennie obserwował ojca w stanie coraz większej bezradności.

Dlatego w przyszłości wolałby zamieszkać w placówce zapewniającej całodobową opiekę.

Ma jednak świadomość, że prawdopodobnie otaczaliby go ludzie starsi od niego o 25 lub więcej lat.

Marzy o specjalnych ośrodkach przejściowych dla młodszych osób z demencją, które nie mogą już mieszkać samodzielnie, ale nadal potrzebują aktywności, kontaktów społecznych i zajęć dostosowanych do swojego wieku.

Takich miejsc w Kanadzie brakuje.

Sivananthan potwierdza, że większość domów opieki i placówek wspomaganego zamieszkania została zaprojektowana przede wszystkim z myślą o seniorach.

Coraz mniej samodzielności

Niemal dwa lata po diagnozie Breslaw nadal może odprowadzać syna do szkoły i pozostawać sam w domu, kiedy żona jest w pracy.

Nie wolno mu już jednak korzystać z kuchenki ani mikrofalówki.

Powodem był incydent, który niemal zakończył się poważnym pożarem.

Mark chciał podgrzać jedzenie przez 30 sekund. Przez pomyłkę nastawił urządzenie na 30 minut, a następnie poszedł składać pranie.

Całkowicie zapomniał o posiłku.

Przypomniał sobie dopiero wtedy, gdy kuchnia wypełniła się dymem.

Wie, że wraz z postępem choroby będzie potrzebował coraz większej pomocy.

Jedną z możliwości są dzienne programy opiekuńcze dla osób z demencją, dostępne w wielu kanadyjskich społecznościach.

Problem polega na tym, że ich uczestnikami są przeważnie osoby w wieku 70, 80 czy 90 lat.

Według Cathy Barrick młodsi pacjenci, szczególnie w bardziej zaawansowanych stadiach choroby, mogą czuć się w takich miejscach zagubieni.

Mogą nie rozumieć, dlaczego przebywają wśród znacznie starszych osób, zamiast być w pracy albo z rodziną. Takie sytuacje mogą wywoływać silny niepokój.

Walka o innych chorych

Breslaw nie zamierza jednak ograniczać się do oczekiwania na kolejne etapy choroby.

Jest wolontariuszem Alzheimer Society of British Columbia and Yukon.

Pomógł również utworzyć niewielką grupę osób z demencją o wczesnym początku, która zabiega o lepsze wsparcie dla młodszych pacjentów.

Jej członkowie domagają się między innymi tworzenia odpowiednich placówek opiekuńczych, programów dziennych dostosowanych do wieku uczestników oraz pomocy rodzinom w rozmowach z dziećmi o chorobie rodzica.

Chcą, żeby system ochrony zdrowia dostrzegł ludzi, którzy nie są jeszcze seniorami, ale już potrzebują pomocy zwykle kojarzonej ze starością.

Prawo do decyzji o własnym końcu

Jednym z najtrudniejszych zagadnień pozostaje możliwość wcześniejszego wyrażenia zgody na wspomagane medycznie umieranie, określane w Kanadzie skrótem MAID.

Rząd federalny zapowiedział niedawno zamiar zmiany Kodeksu karnego, aby osoby z demencją mogły składać takie dyspozycje, zanim utracą zdolność do świadomego podejmowania decyzji.

Pacjent mógłby wcześniej określić warunki, w których uznałby swoje cierpienie za niemożliwe do zniesienia, na przykład utratę zdolności rozpoznawania najbliższych.

Byłaby to istotna zmiana, ponieważ obecne federalne przepisy nie przewidują ogólnej możliwości składania takich dyspozycji na przyszłość.

Szczegółowe zasady ich realizacji zależałyby również od systemów opieki zdrowotnej poszczególnych prowincji.

Kolumbia Brytyjska nie przedstawiła jeszcze stanowiska w tej sprawie.

Breslaw nie wie, czy sam zdecydowałby się na złożenie takiej dyspozycji, gdyby prawo na to pozwalało.

Przyznaje jednak, że sama możliwość wyboru przyniosłaby mu ulgę.

– To dosłownie coś, przez co nie śpię po nocach. Świadomość, że mam wybór, zdjęłaby również ogromny ciężar z mojej rodziny – mówi.

Dziś Mark Breslaw wciąż odprowadza syna do szkoły, spędza czas z rodziną i angażuje się w pomoc innym chorym.

Nie wie, jak szybko będzie postępować jego choroba ani jak długo zachowa samodzielność.

Wie natomiast, że chce wykorzystać czas, który mu pozostał, aby zadbać o przyszłość najbliższych i pomóc ludziom, którzy pewnego dnia usłyszą podobną diagnozę.

Komentarze (0)

Najczęściej czytane
  • Liczba studentów z OSAP wzrosła o 3000 procent
  • Krwawa awantura w Mississaudze. Nie żyje mężczyzna
  • Groźby śmierci podczas spaceru z psem
  • Postacie LGBTQ znikają z ekranów telewizorów
  • Rosja żąda wycofania wojsk NATO z Polski
  • Pięć procent własności, podatek od całości
  • Avril Lavigne została mamą!
  • Zbrojny napad w Bowmanville. Dwaj zatrzymani z Mississaugi
  • Tusk: Sprawa Trybunału jest rozstrzygnięta
  • Toronto (GTA)
  • Hamilton (ON)

Bejsment.com – wiadomości dla Polaków w Kanadzie

  • Historia Kanady
  • Kanada
  • Lokalnie
  • Polacy w Ontario
  • Rynek
  • Historia Kanady
  • Kanada
  • Lokalnie
  • Polacy w Ontario
  • Rynek
  • Historia Kanady
  • Kanada
  • Lokalnie
  • Polacy w Ontario
  • Rynek
  • Historia Kanady
  • Kanada
  • Lokalnie
  • Polacy w Ontario
  • Rynek
  • About
  • Advertise
  • Terms
  • Reklama
  • Simple Promotion
  • About
  • Advertise
  • Terms
  • Reklama
  • Simple Promotion
  • About
  • Advertise
  • Terms
  • Reklama
  • Simple Promotion
  • About
  • Advertise
  • Terms
  • Reklama
  • Simple Promotion
Bejsment.com is a news website of Polish newspaper Wiadomości published in Toronto, Mississauga and area in Ontario - Canada.
polishnewspaper.ca is a website for advertisers of Wiadomości - Polish newspaper published in Toronto, Mississauga and area in Ontario - Canada.
Bejsment.com - portal dla Polaków w Kanadzie.
polishnewspaper.ca - to strona internetowa "Wiadomości" - gazeta w języku polskim wydawana Kanadzie w Toronto, Mississauga i okolicach.
Powered by Software4publishers.com
Please write the reason why you are reporting this page:
Send
Sending...
Please register on Clascal system to message this user
Reset password Return registration form
Back to Login form
Polub Bejsment na Facebooku